Mentionsy

To jest ciągła pokusa, że ja muszę być ugładzony, ugrzeczniony, błyszczący jak bombka na choince i pachnący świętami, żeby móc Jezusa zaprosić do siebie.

Jeżeli chwycisz tego Jezusa za rękaw i nie będziesz puszczał, zawiesisz się na tym Jezusie i nie pozwolisz sobie na to, żeby iść przez życie bez Niego, przez te wszystkie doliny bez Niego.

Jezu mój, ja rozumiem dobrze, że moja doskonałość nie polega na tym, że polecasz mi przeprowadzić te wielkie dzieła.

O Jezu, ja rozumiem to w głębi swej duszy, że największe dzieła nie mogą się porównać z jednym aktem czystej miłości ku Tobie.

Żal mi się zrobiło tej osoby i rzekłam do Pana, Jezus słodki, jeżeli Ci są miłe sprawy moje, które ku Twojej chwale podejmuję, to proszę Cię, zabierz ją do siebie.

Widziałam w potrzebie pewnego kapłana i modliłam się za niego, aż Jezus spojrzał się na niego łaskawie i udzielił mu swej mocy.

Nagle ujrzałam Pana Jezusa ukrzyżowanego.

Jezus oczy miał zamknięte i był pogrążony w mękach.

Jezus dał mi wewnętrzne poznanie, jak bardzo Mu jest miła ta dusza i czułam, że spłynęła z ran Jezusa łaska dla tej duszy, która jest, tak jak Jezus, rozpięta na krzyżu.

Bo czuję, że krew Jezusa krąży w żyłach moich, a ufność swoją złożyłam w wielkim miłosierdziu Pańskim.

Nie ma nic ważniejszego niż ta Eucharystia, niż przyjęcie Jezusa w Komunii Świętej.

Ale my głęboko wierzymy i mamy gdzieś to głęboko w sercu wyryte, że żadne zakupy, które w życiu zrobiłem i żadne prezenty w choćby nie wiem jak cudownych opakowaniach mi dane, nie miały tak wielkiego wpływu na moje życie jak Jezus Chrystus.

Jezus Chrystus w Jego Słowie, które tak mnie porusza, że żadne inne słowo nie jest w stanie mi dać takiego szczęścia i napełnić mnie takim sensem, jak Słowo Pana Boga, które słyszę na Eucharystii, które sam też mogę czytać w domu.

W Ewangelii, pamiętacie tę scenę z Ewangelii, jak podchodzi kiedyś do Jezusa, zaraz chwycę tutaj, żeby nie pomylić, kto Go tak zapytał.

Gdy faryzeusze posłyszeli, że Jezus zamknął usta Saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w prawie, to są te wielkie umysły, o których pisze Faustyna,

Wystawiając go na próbę, Jezusa na próbę, zapytał, nauczycielu, które przykazanie w prawie jest największe?

I to drugie przykazanie, o którym Jezus mówi, które jest zaraz przed tym przykazaniem miłości Pana Boga, to jest przykazanie miłości bliźniego.

Jezus nas uwolnił od śmierci, poprzez swoją fizyczną śmierć na krzyżu, od tej śmierci wiecznej.

Ważne, żeby chwycić tego Jezusa i nie zgodzić się na to, żeby był jakikolwiek odcinek mojej drogi czy odcinek drogi mojej rodziny, na którym ja nie będę trzymał Jezusa mocno za rękaw.

który by był bez Jezusa.

Że ty tam Jezusa nie ściągniesz za ten rękaw, że uznasz, że w takie przepaści, w takie doliny, w takie ciemności ja nie będę Jezusa zapraszał.

świętami, żeby móc Jezusa zaprosić do siebie.

zaglądaj tam właśnie z Jezusem.

I wnoś tam dużo miłości, tej Jezusowej miłości.

Jakby nie ma opcji, żeby się nie przemieniały, jeżeli ty chwycisz tego Jezusa za rękaw i nie będziesz puszczał.

Zawiesisz się na tym Jezusie i nie pozwolisz sobie na...

I pisze o tym, no Jezu, ja wiem, że Ty mi nawet polecasz pewne rzeczy robić i ja to robię.

Nie, ona to robi, bo jej to Jezus zleca, ma do tego wolność, może w każdej chwili przestać to robić, ale skupia się na czym?

Jezu, ufam Tobie.