Mentionsy

Dobra, ale żeby to nie było tylko na zasadzie takiej, że ja odpowiadam na pytania, to pierwsze omówimy sobie jeden temat, który jest związany z filozofią Nietzsche, bo on tak na dobrą sprawę będzie odpowiedział na znaczną część tych pytań.

to zrobimy wstęp, który będzie ważny, bo to będzie taki jakby metapoziom, a mianowicie pogadamy sobie oczywiście o Nietzsche i tam jednym z najczęściej powtarzanych pytań, które było wynikiem odpowiedzi, którą dałem, było to, co dla Nietzsche oznaczała afirmacja życia, bo Nietzsche był filozofem, który afirmował życie i postawę,

Więc na przykład dla Nietzsche celem filozofii była transformacja.

buddyzm kojarzony jest z uważnością, to właśnie Nietzsche kojarzony jest, a właściwie powinien być kojarzony, z radością życia i z radością bycia żywym, czyli tak naprawdę z działaniem z pogodą ducha, co jest dosyć ciekawe, bo wiele osób uważa, że jego filozofia to jest nakurwianie, haslowanie i że tam jest taka ciężka energia.

I to, co jest szczególnie trudne, bo pomimo tego, że filozofia Nietzsche jest pozytywną afirmacją życia, to, że Nietzsche namawiał do tego, żeby afirmować życie,

I tak jak dla buddysty codziennym wyzwaniem jest zachować czy spokój, czy wgląd, to dla Nietzsche takim codziennym wyzwaniem jest afirmacja życia i afirmacja swojej siły, nawet jeżeli wydaje ci się lub szczególnie jeżeli wydaje ci się...

Więc dla Nietzsche każdy dzień to jest okazja do walki z tymi ciemnymi, depresyjno-nichilistycznymi siłami, które chcą nas złamać i właśnie dla niego głównym wrogiem życia nie jest samo życie, on był pro życie w tym sensie, nie był anty.

Czyli dla Nietzsche życie to jest forma sztuki.

Więc w ogóle dla Nietzsche życie było, on postrzegał życie jako również zdarzenie estetyczne.

I ponieważ życie nie jest łatwe i w życiu jest dużo cierpienia, to twoim zadaniem według Nietzsche, i on mówi o tym, że to jest twoje zadanie, to nie jest zadanie polityków, to nie jest zadanie przywódców religijnych, to nie jest zadanie guru internetowych, więc twoim zadaniem jest bycie tak szczęśliwym, tak spełnionym, tak radosnym i tak zadowolonym, jak to jest tylko możliwe.

Czyli zacząć, jak Nietzsche mówił, filozofować młotem, czyli przyjąć postawę, która rozbija stary porządek i daje nowy.