Mentionsy

Józefa Włodarczyka, czyli jednego z najbardziej znanych bandytów grasujących na terytorium województwa łódzkiego i niejakich braci Redów, którzy również byli dość znani w półsiadku, to brak bezpośrednich dowodów zmusił policję do ich zwolnienia.

Sprawcą okazał się Józef Włodarczyk, recydywista, znany policji z licznych kradzieży.

Przedmiot, który fizycznie łączył Włodarczyka z dawną zbrodnią.

Przyciśnięty do muru, Włodarczyk zaczął składać wyjaśnienia.

Według Włodarczyka informatorem był Walenty Wojna, wuj i ojciec chrzestny zamordowanego Wiktora, obecny tej samej nocy na weselu razem z ojcem ofiary.

Bez cienia wątpliwości stwierdził, że Włodarczyk był jedną z osób, która napadła na jego dom rodzinny.

Jego linia obrony opierała się na prostym zaprzeczeniu faktom i podważaniu wiarygodności Włodarczyka, którego przedstawiał jako człowieka zdolnego do oskarżenia innych z zemsty lub dla ratowania własnej skóry.

I niezaprzeczalnie wojna miał trochę racji, bowiem Włodarczyk znany był w środowisku z bezwzględnych zachowań, których uczucia nie odgrywały żadnej roli.

Józef Włodarczyk, bracia Reda, Walenty Wojna, Sylwan Budziński, który miał być kierowcą, Kazimierz Kryszak, który miał zakupić broń oraz Helena Włodarczyk, żona Józefa, która miała wiedzieć o napadzie, ale kryła męża oraz jego szajka.

Za głównego sprawcę zbrodni i jednocześnie pomysłodawcę napadu uznano Józefa Włodarczyka.

Włodarczyk podczas procesu zachowywał się prowokacyjnie.

Józef Włodarczyk został skazany na karę śmierci przez powieszenie.

Ale jeśli chodziło o Włodarczyka, to sytuacja wyglądała już zgoła inaczej.

Uzasadnieniu wyroku przewodniczący składu sędziowskiego podkreślił, że wobec Józefa Włodarczyka nie istnieją żadne okoliczności łagodzące.

Historia Józefa Włodarczyka nie zakończyła się wraz z wyrokiem wydanym w sprawie napadu nadomratajczyków.

W lipcu 1938 roku, podczas transportu do więzienia w Płocku, Włodarczyk zdołał zbiec z pociągu pod Kutnem, wykorzystując chwilową nieuwagę konwojentów.

Włodarczyk był jednak dość konsekwentny, bo nie była to jego jedyna próba wyrywania się z rąk sprawiedliwości.

Strażnicy widzieli Włodarczyka wchodzącego do ubikacji, napierającego na kratę i próbującego ją wygiąć, ale zanim doszło do próby ucieczki, spisek został wykryty.

Było to już kolejne postępowanie przeciwko Włodarczykowi, który w tym czasie miał już za sobą wcześniejszą nieudaną ucieczkę podczas transportu kolejowego.

Nie jest to wątek wyjątkowo istotny dla sprawy morderstwa Ratajczyka, bowiem w perspektywie wiszącej nad Włodarczykiem kary śmierci, dodatkowe dwa lata więzienia raczej nie robiły na nim większego wrażenia.

Józef Włodarczyk został skazany na 15 lat więzienia.