Mentionsy

Ten chłopiec to Jesse Pomeroy, którego historię można podsumować jednym zdaniem.

Thomas Pomeroy, mąż Ruth, pracował nieregularnie i coraz częściej znikał z domu, zostawiając ją samą z dwoma synami.

Bo choć dom Pomeroyów był skromny, można wręcz powiedzieć, że rodzina żyła w biedzie, to jego największym problemem i ciężarem nie był brak pieniędzy.

Był nim Thomas Pomeroy, ojciec Jesse'ego.

Dorośli z otoczenia Pomeroyów uważali, że Jesse jakby nie odczuwał lęku.

Ruth Pomeroy wiedziała, że w mieście mówi się teraz głośniej o problemie, ale długo nie zdawała sobie sprawy, że w centrum plotek stoi jej własny syn.

W akcie desperacji Ruth Pomeroy próbowała jeszcze bronić syna, tak jak zwykle.

Wszystko to sprawiło, że zaledwie po 16 miesiącach pobytu Jesse Pomeroy został zwolniony przedterminowo.

Nie znała Pomeroyów.

Chłopiec, który widział Katie w pobliżu sklepu Ruth Pomeroy.

Prawdopodobnie nikt nawet nie przesłuchał wówczas rodziny Pomeroy.

Dlatego nie przeszukali ani domu, ani sklepu pani Pomeroy.

Jesse Pomeroy.

Nazwisko Pomeroy znalazło się na samej górze listy potencjalnych podejrzanych.

Ruth Pomeroy, jak zawsze w czerni, przyjęła ich z niepokojem na twarzy.

Jesse Pomeroy zostaje zatrzymany jako główny podejrzany.

W tym samym czasie Ruth Pomeroy próbowała dostać się do pokoju, gdzie przesłuchiwano jej syna.

Zupełnie przypadkowo, gdy robotnicy zeszli do piwnicy w domu Ruth Pomeroy.

Już wcześniej sąsiedzi Pomeroyów zwracali uwagę na wyjątkowo niepokojące zachowanie Jessego w stosunku do piwnicy.

W międzyczasie Ruth Pomeroy się przeprowadziła, a nowi lokatorzy wkrótce mieli zająć jej miejsce.

Wieść o odnalezieniu ciała Katie Curran w piwnicy sklepu Pomeroyów spadła na Boston.

Jesse Pomeroy był winny morderstwa pierwszego stopnia, a w zasadzie dwóch morderstw pierwszego stopnia.

A Ruth Pomeroy?

Kiedy Ruth Pomeroy usłyszała, że jej syn nie zostanie powieszony, płakała z ulgi, ale jednocześnie wiedziała, że nie odzyska swojego dziecka już nigdy.

Więzienni bibliotekarze zaczęli przekazywać raporty, że Pomeroy uczy się języków obcych, odmawia odpoczynku, a książki czyta od deski do deski.

Przez cały ten czas Ruth Pomeroy nie przestawała wierzyć, że jej syn zostanie wypuszczony.

W pierwszych dekadach XX wieku Jesse Pomeroy był już więźniem, który stał się niemal legendą.

Zaraz po osadzeniu zaczęto zauważać, że Pomeroy w swojej celi stale coś demontuje.

Stan Massachusetts powinien zostać ukarany za przetrzymywanie Jesse'ego Pomeroy'a w więzieniu przez 50 lat.

Darrow postanowił, że pomoże Pomeroyowi.

Pomeroy, wówczas już 70-letni, niemal ślepy i poruszający się powoli, ale wciąż mówiący pełnymi zdaniami, był zaskoczony, że ktoś tej rangi chce go widzieć.

Ale Pomeroy, choć stary i złamany fizycznie, wciąż powtarzał jedno.

Darrow złożył do gubernatora propozycję uruchomienia procedury łaski oraz powołania komisji medycznej, która mogłaby oficjalnie stwierdzić, że Pomeroy w chwili czynów nie działał jak osoba w pełni poczytalna.

Powinno służyć do resocjalizacji i że jeśli ktokolwiek w Ameryce został dosłownie pogrzebany za życia, to był to właśnie Jesse Pomeroy.

Gdy Ruth zmarła w roku 1915, Pomeroy nie miał już nikogo.

W listach do gazet pisano, że Pomeroy nie tylko popełnił zbrodnię, ale że jego samej obecności nie da się wymazać z pamięci zbiorowej.

Bo niewiele lat później, w roku 1932, Jesse Pomeroy zmarł.

Darrow nie uratował Pomeroya, ale zostawił po sobie pytanie, które przetrwało dekady.

Czy kara wymierzona Pomeroyowi była sprawiedliwością, czy po prostu zwykłą zemstą?

Kim naprawdę był Jesse Pomeroy i kim by został, gdyby żył dzisiaj?

Zdaniem współczesnych psychiatrów, którzy analizowali jego zapiski medyczne i notatki z przesłuchań, Jesse Pomeroy cierpiał prawdopodobnie na zaburzenia, które dziś można by było zdiagnozować jako głęboką psychopację.

Czy znaliście wcześniej sylwetkę Jesse'ego Pomeroya?