Mentionsy

W wieku 17 lat Ruth poślubiła doktora Williama Craig'a Judda.

Państwo Judd często się przeprowadzali i mieli stałego źródła dochodów.

Trudno im się razem funkcjonowało w codziennym życiu, dlatego Judd wróciła do poprzedniego mieszkania.

W niedzielę 18 października 1931 roku, czyli dwa dni po zbrodni, Judd widziano z zabandażowaną lewą dłonią.

Judd usłyszała zarzut morderstwa Agnes Ann Leroy, której ciało nie zostało rozczłonkowane.

Krążyły plotki, że potentat prasowy William Randolph Hearst sfinansował obronę Judd.

Romans Judd i Hallorana musiał wyjść na jaw podczas procesu.

Judd zamierzała spędzić u nich noc i spać na kanapie w salonie.

Około 22.30, gdy wszystkie były już w piżamach, Leroy, Samuelson i Judd pokłóciły się o to, że Judd przedstawiła Hallorana kolejnej kobiecie, następnej konkurentce.

Według jego adwokata nie musiał, bo historyjka Judd była nieprawdopodobna, poza tym uznano ją za niezdolną do samodzielnego myślenia.

Czyli połowa zeznań Judd była dla obrońców Hallorana wygodna, połowa nie.

Ruth Judd umieszczona w szpitalu psychiatrycznym uciekała z niego sześć razy w ciągu trzydziestu lat.

Judd podawała się za Marianne Lane.

Jack Williams, gubernator stanu Arizona, pamiętny prezenter radiowy, zgodził się na zwolnienie Judd z więzienia.

Judd wróciła do Kalifornii.

Mąż, który podobnie jak matka i ojciec Judd, wspierał ją podczas pierwszego procesu, zmarł w 1945 roku.

Ruth Judd zmarła we śnie w domu przyjaciółki 23 października 1998 roku.

Judd, zanim zmarła, zdążyła raz jeszcze opowiedzieć swoją historię w 1990 roku.

Zrobiła to dla dziennikarki śledczej tygodnika New Times z Arizony, Jenny Bomersbach, która zbierała materiały do swojej książki The Trunk Murderess Winnie Ruth Judd, wydanej ostatecznie w 1992 roku.

Judd podobno nie była w stanie rozkawałkować zwłok sami.

Ktoś musiał użyć odpowiednich narzędzi, a Judd ich nie posiadała.

Rozmawiała z pielęgniarką Ann Miller, która przed laty pracowała w szpitalu, gdzie przetrzymywano Judd.

Judd mogłaby zostać skazana najwyżej za morderstwo drugiego stopnia.

Wiele osób uważało, że uwierzyła Judd, bo nawiązała z nią bliską relację.

W 2014 r. rzekomo odkryto list napisany w kwietniu 1933 r. przez Ruth Judd.

Zaatakowała Judd,

Następnie Judd sama przeniosła ciała i rozczłonkowała jedno z nich.

Po jego śmierci Judd pisała wiele razy do wdowy po nim, prosząc o zwrot korespondencji.

Historia Ruth Judd jest kolejną, w której chcę Wam pokazać, jak bardzo niewinność lub wina nie mają znaczenia w sprawach sądowych, gdy oskarżony, ale też czasem ofiara, są poddawani ostracyzmowi, uprzedzeniom i ferowaniu wyroków na wyrost.