Mentionsy

I tamże pisał dla dziennika Forwards, będącego organem prasowym SPD, socjodemokratycznej partii Niemiec.

Zresztą Forwards wychodzi do dziś jako dwumiesięcznik dla działaczy partyjnych, stąd też ma bardzo wysoki, około 300 tysięcy nakład, bo każdy członek SPD dostaje raz na dwa miesiące pocztą tę gazetę.

W trakcie wojny wstąpił też do niezależnych socjaldemokratów, czyli tej rozumowej partii, która powstała w łonie SPD z radykalnych marksistowskich działaczy.

Był on więc wystarczająco radykalny i pacyfistycznie nastawiony, by nie iść ramię w ramię z mainstreamem partii SPD, która poparła udział Niemiec w wojnie.

Zdecydowanie najpopularniejszą partią jest SPD oczywiście.

Jednak Eisner działał bardzo szybko i wymanewrował SPD.

A w jej miejsce powstaje lewicowy rząd złożony z niezależnych socjaldemokratów i SPD.

Przede wszystkim tę część SPD, która poparła wojnę.

No bo tak, SPD, z którym w sumie przejął władzę poniekąd, nie jest zachwycone tym, że Eisner pogarsza sytuację negocjacyjną Niemiec.

Zaraz za nią z poparciem rzędu 33% uplasowała się SPD i te dwie partie dominowały na bawarskiej scenie politycznej przez długi czas.

I to jest też kolejny przykład tego, jak SPD ułożyło się z armią, o czym mówiłem już dwukrotnie w poprzednich odcinkach tej serii.

Po nim premierem zostaje Johannes Hoffmann z SPD.