Mentionsy

Władimir Muchankin, Władimir Muchankin, Władimir Muchankin.

Zatrzymanym mężczyzną okazał się Władimir Muchankin.

Muchankin stwierdził, że nie pamiętał dokładnych okoliczności ataku na Walentinę oraz jej córkę.

Ku zaskoczeniu śledczych, Muchankin nie tylko chętnie odpowiadał na pytania, ale zaczął przyznawać się również do innych zbrodni.

Muchankin zapewniał prokuratora, że wszystkie zeznania składał dobrowolnie i nikt go do niczego nie zmuszał.

Wizja lokalna tylko potwierdziła słowa Muchankina, a śledczy nie mieli żadnych wątpliwości.

Jak się okazało, Muchankin jeszcze przed pierwszym zabójstwem atakował kobiety.

W szkole były też inne osoby, dlatego spłoszony Muchankin szybko uciekł, zostawiając ranną kobietę.

Ale relacja Muchankina pokrywała się z tym, co mówiła również kobieta.

Minęła ulicę Parkową w szachtach i zmierzała w stronę przystanku autobusowego, gdy Muchankin dogonił ją i uderzył ciężkim przedmiotem w głowę.

Takich napaści Muchankin miał na koncie mnóstwo.

Wszystkich tych napaści Muchankin dokonał od stycznia do maja 1995 roku.

W trakcie śledztwa wypłynęło też nazwisko Jeleny Lewczenki, znajomej Muchankina.

Co więcej, twierdziła, że Władimir jej groził, a ona, w obawie o siebie, ale też swojego syna, milczała aż do zatrzymania Muchankina.

Kobieta cały czas przekonywała śledczych, że do wszystkiego była zmuszana i nie chciała, by również jej Muchankin zrobił krzywdę.

To właśnie do mieszkania Lewczenki Muchankin przywoził część skradzionych rzeczy, a nawet zwierzęta takie jak kury i kaczki.

Dziewczynka nie miała żadnych wątpliwości, że to właśnie Muchankin był tym napastnikiem.

Muchankin miał je niemal na całym ciele, o czym mówiła jedna z niedoszłych ofiar.

Wszystkie zebrane dowody, a także zeznania ofiar i samego Muchankina potwierdzały, że to on odpowiadał za serię brutalnych napaści i zabójstw, do których dochodziło w obwodzie rostowskim od początku 1995 roku.

Muchankin trafił na obserwację, która wykazała, że prawidłowo postrzegał okoliczności istotne dla sprawy i zachował zdolność do rzetelnego i adekwatnego zeznawania na ich temat.

Głównym motywem przestępczej przemocy Muchankina jest przesadna chęć samopotwierdzenia.

W trakcie procesu Muchankin częściowo przyznał się do winy, ale zaczął przekonywać, że część zabójstw dokonywała jego wspólniczka, którą nazywał Wasią.

Prawdziwych, skrywanych motywów działania Muchankina należało szukać w jego przeszłości, zwłaszcza w relacjach z matką.

Władimir Anatolijewicz Muchankin przyszedł na świat 22 kwietnia 1960 roku.

To właśnie na jego cześć Muchankin miał otrzymać swoje imię.

Przyszła teściowa znęcała się nad matką Muchankina, nawet wtedy, gdy ta była w ciąży.

Związek rodziców Muchankina rozpadł się, choć daty ślubu nikt nie odwołał.

Gdy informacja o tym, że mężczyzna ożenił się z inną dotarła do matki Muchankina, ta całkowicie się załamała.

Muchankin wspominał.

Muchankin był skrajnie osamotniony i bardzo pragnął mieć w swoim życiu kogoś, kto stanie się dla niego bliski i da mu poczucie, że jego funkcjonowanie na tym świecie ma jakikolwiek sens.

Wszystkie negatywne rzeczy, których doświadczał Muchankin, zaczęły mocno odbijać się na jego psychice.

Muchankin coraz więcej czasu spędzał na cmentarzu.

Po jednej z kradzieży Muchankin został zatrzymany przez milicjantów i trafił do szkoły specjalnej.

Muchankin był tak zafascynowany działalnością mordercy, że postanowił go naśladować.

Małżeństwo Muchankina przeszło z kolei do historii.

Dopiero podczas analizy jego życiorysu okazało się, że Muchankin podczas pobytu w szkole specjalnej był molestowany przez dwie nauczycielki.

Muchankin popełnił 22 przestępstwa.

To Muchankin odpowiadał za wszystkie zabójstwa, a nie wspomniana przez niego Wasia.

Dlatego 11 grudnia 1996 roku sąd w Rostowie zdecydował uznać Władimira Anatolijewicza Muchankina za winnego i skazać go na karę śmierci.

W pewnym momencie Muchankin wstał i powiedział jedynie... No cóż, mamo, już się nie zobaczymy.

Muchankin nie został stracony.

Ale Muchankin już nigdy nie wejdzie na wolność.

W 2009 roku Muchankin udzielił krótkiego wywiadu, w którym stwierdził, że w zakładzie karnym męczy go surowa dyscyplina.