Mentionsy

W ten sposób całe Niemcy poznały nazwisko Jurgena Bartsza.

Od tamtej pory zaczęto nazywać go Jurgen.

Jurgen po latach mówił,

Skupiał się tylko na tym, by pomnażać swój majątek, a opiekę nad Jurgenem zostawił Gertrudzie.

Małżeństwo ukrywało przed sąsiadami, że Jurgen był adoptowany.

Jurgen miał duży problem z odnalezieniem się w rzeczywistości, dlatego często o sobie samym mówił w trzeciej osobie.

Matczyna obsesja na punkcie czystości zdominowała życie Jurgena.

Pragnęła żywej lalki i tak traktowała małego Jurgena.

Cały żal i gniew Jurgen trzymał w sobie.

Ale to nie uspokoiło młodego Jurgena.

Dla Jurgena ośrodek był prawdziwym rajem i wreszcie poczuł się wolny.

Mimo tych wszystkich zakazów Jurgen nawiązał swoją pierwszą przyjaźń.

Wśród nich był również Jurgen.

Dla Jurgena był to prawdziwy wstrząs i trauma.

Jurgen zaczął zbliżać się do swoich szkolnych kolegów.

Jurgen uciekał z katolickiej szkoły kilka razy, dlatego rodzice ostatecznie przenieśli go do placówki w Langenbergu, gdzie wybudowali dom.

Jurgen wspominał.

Rosnąca frustracja, złość, ale też chęć zaspokojenia własnych pragnień sprawiła, że Jurgen zaczął coraz częściej fantazjować nie tylko o gwałtach, ale i zabójstwach.

Gdy tylko Jurgen go zobaczył, nie mógł przestać myśleć o tym, co mógłby w nim robić.

Jurgen zaczął sprowadzać do tunelu młodych chłopców.

Jurgen miał wówczas zaledwie 15 lat.

Wybrał się na niego również Jurgen, który spacerując między atrakcjami zerkał na dzieci.

Przez następne minuty Jurgen nie opuszczał go nawet na krok.

Jurgen zaprowadził dziecko do tunelu, który stał się już jego twierdzą.

Po wszystkim Jurgen zadał mu jeszcze kilka ciosów młotkiem w głowę, by mieć pewność, że ofiara nie żyje.