Mentionsy

Po sprawdzeniu tego pliku ustalono, że należy on do studenta Rymaru Jona z Wydziału Medycyny Weterynaryjnej w Bukareszcie.

Rymaru wrócił do swojego pokoju około godziny trzynastej.

Rymaru próbował się wyrywać, ale ostatecznie został obezwładniony przez śledczych.

Było to nie tylko odnalezione zaświadczenie lekarskie, ale też zeznania ofiar, które rozpoznały Rymaru, czy kosmek jego włosów, który odkryto w dłoni zamordowanej Michaeli.

Wreszcie, po dwóch miesiącach bezowocnych przesłuchań, Rymaru zaczął mówić.

Ale Rymaru był traktowany inaczej.

Podczas procesu Rymaru odpowiadał na pytania sędziego.

Przed sądem Rymaru przyznał się również do okaleczania ciał swoich ofiar.

Poruszenie na sali wywołało również wyznanie Rymaru na temat swojego ojca.

Dziś jednak nikt nie ma wątpliwości, że Rymaru senior wiedział o wszystkim.

Uznano jednak, że badania psychiatryczne i neurologiczne jasno wskazywały, że Rymaru nie przejawiał choroby psychicznej, która wpływałaby na jego postrzeganie rzeczywistości.

Taka diagnoza mocno zaskoczyła Rymaru.

Mimo to Rymaru nie zamierzał składać broni.

Według Krymaru ojciec pomagał mu też śledzić niektóre ofiary.

Szczere wyznania Rymaru nie skłoniły sąd do zmiany decyzji.

Tego dnia Rymaru został zabrany ze swojej celi i postawiono go przed plutonem egzekucyjnym.

Chwilę później Rymaru został rozstrzelany.

Rymaru już w dzieciństwie musiał pracować na gospodarstwie, co wywoływało w nim spore pokłady frustracji.

Reporter zauważył też, że Rymaru pobierał od podróżnych pieniądze.

W kolejnych latach żona Rymaru urodziła jeszcze dwoje dzieci, córkę Georgetę Marię i syna Cornela.

W 1964 roku młody Rymaru został skazany na pięć miesięcy więzienia za rozbój.

I wtedy, co zaskoczyło wszystkich, Rymaru zaczął zdobywać całkiem niezłe oceny.

Podczas sekcji zwłok lekarz Konstantin Turaj zbadał Rymaru.

Po ujawnieniu zbrodni rymaru seniora, zaczęto pytać, czy jego syn mógł odziedziczyć tak krwawe upodobania.

Ojciec Rymaru popełnił morderstwa w tych samych warunkach i w ten sam sposób, co jego syn.

Związek Rymaru z kobietą był dysfunkcyjny.

Wynika to z zeznań, które Rymaru złożył podczas aresztowania i w których przedstawił wspomnienia związane z okresem dojrzewania, manifestowaną nieśmiałością i brakiem osiągnięć.

Rymaru był zorganizowanym, samotnym, nocnym, psychopatycznym przestępcą seksualnym, pobudzonym instynktownie i animalistycznie.

Jon Rymaru w chwili śmierci miał 25 lat.