Mentionsy

Donaruciak w pewnym momencie bardzo o tych słowach skomentował Krzysztofa Gonciarza i wszystkie doniesienia kobiet w ówczesnym czasie na jego temat.

No psycholożka z innego punktu, też zgodnie z podejściem Gonciarza, mając jakiś tam swój cel i zbyt ostro w stosunku do tego, jak był komentowany na przykład wątek Stewarta.

Póki te zgłoszenia i posty Gonciarza nie miały jakiegoś zasięgu, to Naruciak milczał.

I wydaje mi się, to jest moje wrażenie, taki komentarz po tej rozmowie, że on po części się do tego przygotowywał i miał jakiś taki ogólny koncept na zasadzie, muszę przeprosić Gonciarza, tak?

Okej, pod dużym naciskiem Gonciarza, po długim czasie i tak dalej, ale no zrobił coś, tak?

Ale, no właśnie, jak słuchałeś też tej rozmowy, później jednak ciężko już było to utrzymać, bo jak wchodziły na te wątki, które rzeczywiście go triggerowały i ma o nie żal do Gonciarza.

Że jeżeli patrzysz potem, dlaczego on był w stanie Gonciarza skreślić instant, a Stewarta nie.

Że Gonciarza trochę tak traktował, mimo tej fascynacji jego twórczością, to o czym opowiadał, jako taką postać z neta na zasadzie...

Wydaje mi się, że jakaś część jego akceptuje to, że rzeczywiście zjebał z tą wiadomością, ona była za ostra w świetle doniesień, ale żal, który ma do Gonciarza jest tak duży, że on nadal do niego to nie dociera.

Jednocześnie mogą być dwie prawdy, że on jest wkurwiony na Gonciarza, święcie czuje się dojechany, on, jego rodzina personalnie zaatakowany, a drugą prawdą jest właśnie to, że on tak, rzeczywiście przychodzi teraz, porządkuje to, bierze na klatę, robi jakąś taką odpowiedzialność, który wychodzi, wiesz, przed szereg zbierze, przepraszam, tak, tak, tak, pokiwa go.

Czyli, że nie było właśnie tak, że przez dwie godziny mówi przepraszam Krzysztofa Gonciarza, tylko pokazał też tę stronę, że kurwiam je, ten gość.