Mentionsy

Podczas kontroli jednego z mieszkańców pobliskich Żarek, 20-letniego Mariusza P. dochodzi do nieoczekiwanego zwrotu.

Mariusz P. twierdzi, że wówczas spanikował, nie podszedł, nie próbował pomóc, uciekł.

Zatrzymany Mariusz B. stanowczo zaprzecza.

Porównanie materiału genetycznego zabezpieczonego pod paznokciami Izy z DNA Mariusza B nie wykazało żadnej zgodności.

Czy Mariusz P. rzeczywiście mógł rozpoznać twarz napastnika z odległości około 15 metrów w półmroku przy świetle latarni i księżyca?

Z tej odległości nie da się precyzyjnie zidentyfikować rysów twarzy, bowiem identyfikacja konkretnej osoby w takich warunkach jest po prostu iluzją, a jednak Mariusz B. nadal przebywa w areszcie.

Mariusz B. wychodzi z aresztu po 7 miesiącach.

W międzyczasie do aresztu trafia Mariusz P., czyli ten kluczowy świadek, który wcześniej zeznawał przeciwko Mariuszowi B.

Obrona Mariusza B podnosi oczywisty wątek.

Czy Mariusz P zatrzymany w innej sprawie, bo był zatrzymany za pobicie, nie próbował poprawić swojej sytuacji procesowej oferując policji przełom w głośnym zabójstwie?

Jego relacje dotyczące kontaktów z Mariuszem B po tragedii są niespójne.

A prawdziwy sprawca, jeśli nie był to Mariusz B., wciąż pozostaje nieznany.

Z każdą kolejną rozprawą wiarygodność Mariusza P. słabnie.

Na początku mówi o niemal stuprocentowej pewności, że widział Mariusza B. Po kolejnych dwóch miesiącach zaczyna jednak modyfikować relację i przyznaje, że gdyby zobaczył sprawcę w świetle dziennym, mógłby uznać, że był to jeden z braci oskarżonego.

W styczniu 2006 roku zapada wyrok uniewinniający Mariusza B.

Mariusz B. nie mógł fizycznie znajdować się w Polsce 10 sierpnia 2001 roku.