Mentionsy

I oprócz wielu szczegółowych pytań dotyczących koncentracji tego, tamtego, siamtego, co się działo w korytarzach, w salach leksyjnych, w salach sportowych, to było też pytanie o oceny okresowe.

Dwie trzecie nauczycieli stwierdziło, że po tej adaptacji akustycznej i po iluś tam miesiącach pracy w tym nowym środowisku, oceny okresowe uczniów się poprawiły.

Taką diametralną zmianą było wprowadzenie w 2016 roku tak zwanej normy pogłosowej.

Program miał za zadanie poprawienie warunków nauczania uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, ale tych, którzy uczą się w szkołach masowych.

Po pierwsze, czy nas na to stać, bo jeśli myślimy o zmianie akustyki w całym budynku szkolnym, to odruchowo można pomyśleć, że to się wiąże z jakimś ogromnym nakładem finansowym.

Powinien być jakiś plan, jakiś projekt, już nie mówię jakiś operat, ale trzeba to zrobić z głową, żeby nie wydać bezsensownie tych pieniędzy.

Tutaj przychodzi do głowy temat tych warszawskich stref ciszy, gdzie w bardzo wielu przypadkach zakupy szkół kończyły się na zakupie SOW i PUF.

Czy nie byłoby sensowne wprowadzenie jakichś rozwiązań systemowych?

Oni są szczególnie wrażliwi na jakość dźwięku, na pogłosowość tych pomieszczeń.

W związku z tym w sali zrobiło się raz ciszej i to podejrzewam, że 7-8 decybeli, co w takim subiektywnym odczuciu jest odbierane jako dwukrotne obniżenie poziomu dźwięku, a dwa spadła pogłosowość.

I czas pogłosu spadł do około 0,6 sekundy, czyli takiego poziomu, jaki jest wymagany w klasach lekcyjnych przez polską normę, tą normę pogłosową.