Mentionsy

Te Fryderyki stają się taką podkładką pod to, żeby ktoś mógł zwrócić na mnie uwagę.

W utwórniach muzycznych myślę, że na pewno zwracają uwagę na to, ile ktoś ma followersów, czy ktoś się stał viralem i tak dalej.

Uważam, że rzeczywiście tak jak sportowcy opiekują się swoim zdrowiem psychicznym właśnie z pomocą jakiegoś tam wsparcia psychologicznego, myślę, że artyści, tak jak zresztą każdy z nas, każdy człowiek powinien gdzieś tam o to swoje zdrowie psychicznie zadbać, ale rzeczywiście artyści dobrze, żeby się umieli też zaopiekować właśnie tą specyfiką naszego zawodu i tymi wyzwaniami.

Te Fryderyki stają się taką podkładką pod to, żeby ktoś mógł zwrócić na mnie uwagę.

I ja wiem, że to brzmi zwyczajnie, nie jakoś górnolotnie, ale uważam, że pasja zawsze wyciągnie nas ze wszystkich porażek, ze wszystkich dołów, ze wszystkich gorszych momentów.

I powiedzmy w wytwórniach płytowych, czy w wytwórniach muzycznych myślę, że na pewno zwracają uwagę na to, ile ktoś ma followersów, czy ktoś się stał viralem i tak dalej.

czy ty uważasz, że jest miejsce na jazz na TikToku, który teraz jest jednak takim najważniejszym medium społecznościowym?

I tutaj o nim wspomnę dlatego, ponieważ ja osobiście uważam, że jest to osoba, która robi świetną robotę.

Więc ja myślę, że oczywiście ani jedno, ani drugie absolutnie nie jest złe, tylko ja teraz mówię, na co świat zwraca uwagę i czy możemy to światu dać bez robienia kompromisu w polu artystycznym, że tak powiem, tak?

I zwróćmy jeszcze na jedną rzecz uwagę, że muzyka jazzowa teraz, i mówię tutaj o młodych zespołach, młodych,

Uważam, że jestem otwarta na stworzenie swojego TikToka i prowadzenie, ale musiałabym i być może to zrobię, przemyśleć jaki content bym tam chciała promować.

Natomiast to, co jest uważam tak samo ważne i być może ta strategia z tego może później wynikać, że staram się, żeby każdy mój projekt, który tworzę, miał narrację, czy miał jakąś opowieść.

Uważam, że bardzo ważny jest ten message, bo w przypadku piosenek, gdzie okej, jesteśmy w stanie zrozumieć, o co chodzi podmiotowi lirycznemu, bo on nam to powie, w muzyce instrumentalnej, no nikt nam tego wprost nie powie, więc to jest kwestia, że albo robimy muzykę programową i po prostu robimy szum i pada deszcz, tak?

To tak, ja zdawałam i dostałam się na lingwistykę na UW.

Także powiem ci tak, bo teraz trochę śmiechę żartem o tym UW, chociaż prawda, można sprawdzić.

I powiem ci, że oprócz tego, że tak z takiego psychicznego punktu widzenia uważam to za ogromny taki przełom, to też z punktu widzenia muzycznego, bo tam się spotkałam naprawdę z takimi nazwiskami.

Musimy przede wszystkim uwierzyć w to, że mamy coś do powiedzenia, że chcemy coś powiedzieć, oprócz tego, że o to też dbamy, bo się rozwijamy, nie?

Ale zwróćcie uwagę, Dominik Wania na przykład studiował w NEC w Bostonie, też u Danilo Pereza.

Środowisk i uczyć ich po prostu muzyki i w taki sposób przekierowywać ich uwagę na coś innego, żeby one na przykład nie szły w ślady swoich rodziców, tylko gdzieś zobaczyły, że jest jednak coś jeszcze innego niż tylko ciemność, przemoc, niebezpieczeństwo.

Oraz grania muzyki latynoskiej na fortepianie, co jest uważam świetnym systemem.

Że publiczność słucha bardzo uważnie i bardzo entuzjastycznie, nawet jeżeli ta muzyka, którą się wykonuje jest jakaś bardzo awangardowa, bardzo dziwna, bardzo nie wiem, odległa od mainstreamu.

Z naprawdę taką ogromną uważnością, z taką... Tak, myślę z uważnością, to jest dobre słowo.

Tutaj bym zauważyła nawet nie to, że jakąś różnicę między polską publicznością a japońską, ale tutaj bym zwróciła uwagę na ten taki ekstra element, którego doświadczyłam właśnie teraz z tej mojej ostatniej podróży do Japonii.

Bo myślę, że jak każdy się doda instrumentu i zaczyna ćwiczyć i zauważać, że o kurde, to jeszcze trzeba poćwiczyć i tak naprawdę to się nigdy nie skończy, to ta pokora jest jakby wpisana w nasz zawód.

Ale ja bym gdzieś doszła do brzegu w taki sposób, że jeżeli naprawdę uwierzymy w to, bo ja wiem, że chcemy dążyć do perfekcji, do tego, żeby świetnie wyglądać, żeby świetnie grać, bo chcemy tego zachwytu, bo też żyjemy w takim świecie, który jest nastawiony na sukces.

A uważam, że to jest dużo cenniejsze, dużo bardziej autentyczne i też dla nas jako artystów dużo cenniejsze.

Nie wiem czy to jest typowe, ale uważam, że powinno być, bo jest to ogromnie ważne, żeby nie tylko skupiać się na super wykonawstwie, ale też znać i swoje prawa, ale też po prostu wiedzieć, jak o nie zadbać.