Mentionsy

Iran w tym momencie, znowuż kolokwialnie mówiąc, bierze na klatę to, co może i jednocześnie stara się odgryzać.

28 lutego nad ranem rozpoczął się skoordynowany atak wojsk amerykańskich i izraelskich na Iran.

Ale zaczynamy dzisiaj nie od Iranu, tylko od Libanu, bo od wczoraj trwa zmasowany atak sił izraelskich.

Przypomnijmy tak, Hezbollah przystąpił do wojny po stronie, oczywiście po stronie Iranu, to jest bliski proxy Iranu.

Oto cofnijmy się teraz trzy dni, czyli do początku tej wojny, do momentu, w którym rakiety izraelskie i amerykańskie nadleciały nad Iran.

Nie wiemy ze strony Iranu, natomiast Oman, który jak wiadomo jest blisko wschodnim mediatorem w wielu przypadkach, także w przypadku rozmów amerykańsko-irańskich, powiedział, że Iran zgodził się, by nie magazynować zbogaconego uranu, czyli zrobił duże ustępstwo.

że zamierzają zaatakować Iran, ponieważ stanowi dla nich zagrożenie.

Amerykanie stwierdzili, że w związku z tym ich siły zostaną zaatakowane przez Iran, a co za tym idzie, lepiej się przyłączyć do ataku i zminimalizować szkody.

Iran chciał, żeby rozmowy wznowić po poprzedniej wojnie w miejscu, w którym skończono je przed czerwcem ubiegłego roku, ale Stany Zjednoczone dołożyły dwa warunki, które były nie do przejścia dla Iranu i to rozsądnie myślący człowiek to rozumie, no bo mamy tak.

Żądanie zaniechania współpracy ze swoimi proksy plus rezygnacja z programu rakietowego, który jest podstawą obronności Iranu.

To, że Iran nie stanowił bezpośredniego zagrożenia dla Ameryki, no to wiemy już, bo dowiedzieliśmy się, że to właśnie Pentagon przekazał Kongresowi na tym spotkaniu w tak zwane cztery oczy.

...irańskiego na Amerykę, więc możemy się zgodzić, że rzeczywiście u początków tego ataku w tej chwili stoi bardzo silne przekonanie Izraela, że trzeba zbombardować Iran.

Czy rzeczywiście po tym, co się dzieje przez ostatnie kilka dni, możemy powiedzieć, że tak jest w Iranie, że ten system, który przygotowywali przez te dekady działa bardzo dobrze?

Iran już trzy godziny po tym, jak spadły na niego pierwsze bomby,

Dla wielu naszych widzów jest to bardzo dziwne, że Iran bombarduje Dubaj, Dochę, Kuwait.

Czy może pan nam wyjaśnić, dlaczego Iran objął sobie w tej sytuacji, choć to Izrael i Stany Zjednoczone rozpoczęły tę wojnę, objął sobie również kraje Zatoki Perskiej za cel?

Iran uznał, że to co mu się najbardziej będzie opłacało w sytuacji miażdżącej przewagi powietrznej wroga to eskalacja.

Iran chce pokazać, że atak na niego pociągnie za sobą dodatkowe koszty wykraczające poza samą bezpośrednią interwencję.

Tak, to jest strategia, którą przyjął Iran w uznaniu swoich słabości technologicznych w zakresie lotnictwa i obrony przeciwlotniczej.

Iran nie mógł postawić na obronę ani równą walkę, więc zdecydował się na taktykę, w której absorbuje on ciosy.

Dziwnie zabrzmi, ale zwłaszcza po wojnie dwunastodniowej Iran liczył się z bardzo znacznymi stratami w ludziach, sprzęcie i infrastrukturze.

Iran w tym momencie, znowuż kolokwialnie mówiąc, bierze na klatę to co może i jednocześnie stara się odgryzać i liczy na to, że jeśli ta presja ekonomiczna wynikająca z ostrzału państw Zatoki i zamknięcia cieśniny Olmus nie wystarczy,

No to wtedy Iran będzie musiał poczekać trochę dłużej i w momencie, kiedy poważnie wyczerpią się efektory obrony przeciwlotniczej, zwłaszcza izraelskie, wtedy będzie mógł przy pomocy pozostałych rakiet, które zamierza sobie zachować na tę okazję, zaatakować naprawdę ważne cele i zadać naprawdę duże straty.

Jakie są w tej chwili nastroje w samym Iranie?

I faktycznie przez bardzo wąskie grono ekspertów już specjalizujących się w dziedzinie nawet nie Iranu, tylko ireńskiego duchowieństwa i procesów politycznych zachodzących w tymże, faktycznie Arafi był

A jak silna w ogóle jest ta oddolna, opozycyjna fala w Iranie?

Podobne pytania zadawałyśmy kilka tygodni temu, rozmawiając z inną Iranistką, z panią Karoliną.

Powiem tak, spośród znanych mi ekspertów, znanych mi iranistów, ja jestem najbardziej sceptyczny, jeśli chodzi o możliwości obalenia reżimu.

Więc widzę nie tylko słabości ruchu rewolucyjnego, jeśli można w ogóle o czymś takim mówić w przypadku Iranu, jak i silne strony republiki, bo oprócz wszystkich mankamentów tejże, oprócz wszystkich wad, republika ma też ze swojego przynajmniej punktu widzenia zalety i silne strony.

Proszę powiedzieć, czy jest jakakolwiek szansa, żeby Reza Pahlavi mógł być jakimś przejściowym, budowniczym zmiany w Iranie?

Cieszy się bardzo niskim zaufaniem w Iranie, a jego zbudowana na zasięgach w social mediach popularność jest taką wydmuszką po prostu.

Iran nawet za czasów będącego w niezłej formie Ayatollaha Khameneiego nigdy nie był klasyczną dyktaturą jednoosobową, że się tak wyrażę.

Dobrze, to jeszcze wracając w takim razie do tego, co się dzieje wokół Iranu, zanim porozmawiamy o Europie.

Oficer Republiki Irańskiej i decydenci doszli do wniosku, że trzeba walczyć do końca, aż tak albo do momentu, w którym Iran zacznie zadawać ciężkie straty przeciwnikowi i będzie mógł negocjować na równych warunkach.

W tym momencie, z punktu widzenia Iranu, jakiekolwiek negocjacje

Tak naprawdę prowadzą do kapitulacji, ponieważ w tym momencie w Iran nie ma zbyt wielu kart w ręku, a zgodnie z przyjętą doktryną obronną, wysokie straty wśród personelu militarnego, w infrastrukturze i w sprzęcie są

Te facto zaplanowane i nie wpływają na sytuację strategiczną Iranu.

Ale będą czekać aż sytuacja ich przeciwników się pogorszy na tyle, że to oni zmiękną, a nie Iran.

Nie tylko poparł atak Stanów Zjednoczonych i Izraela na Iran, ale w rozmowie z gazetą Augsburger Allgemeine wręcz uznał, że Niemcy powinny się bardziej zaangażować militarnie i aktywnie wspierać Stany Zjednoczone i Izrael w atakach na Iran.

Kizyweter uzasadnia to zagrożeniem, jakie Iran stanowi dla Niemiec.

Zagrożenia ze strony Iranu eksperci, nie tylko Kizeveter, dopatrują się również w samych Niemczech.

Ocenia się, że jest to około 300 tysięcy osób pochodzących z Iranu.

Są to w dużej mierze uchodźcy, którzy z Iranu

Ostrzega przed niebezpieczeństwem ataków po ataku Stanów Zjednoczonych i Izraela na Iran.

Tak, do którego Iran się ostatecznie nie przyznał, więc mamy tutaj do czynienia póki co z nieznanymi sprawcami.

Do wojny przeciwko Iranowi, takiej bezpośredniej, pojawiły się też hipotezy mówiące, że to jacyś lokalni sabotażyści, którzy usiłowali wykorzystać zamieszanie.

No i w końcu też twierdzi się, że to jednak Iran, który w tym momencie, zresztą co potwierdził sam Ministerstwo Zagranicznych Arakci,

Wciąż nie mamy do czynienia z bombardowaniami infrastruktury petrochemicznej ani w Iranie, ani w innych krajach.

Jest też ponad 500 ofiar w Iranie, kilkadziesiąt w Libanie.

Czy Iran jest przygotowany na taki miesiąc wojny?

Czy Iran jest w stanie się bronić wojskowo przez miesiąc?

Mamy wiedzę na temat potencjału militarnego w tym arsenału rakietowego Iranu sprzed rozpoczęcia ataków.

Najprawdopodobniej, biorąc pod uwagę doświadczenia z wojny dwunastodniowej, Iran, Republika Islamska, będzie w stanie przetrwać trzy, cztery tygodnie bombardowanie o tej intensywności.

Marcin Krzyżanowski, iranista z Instytutu Bliskiego i Dalekiego Wschodu Uniwersytetu Jagiellońskiego, ale także były konsul polski w Afganistanie, był dzisiaj gościem podcastu Z Paszportem.