Mentionsy

W 1901 roku w Chicago urodził się Walt Elias Disney, choć nie mał praktycznie żadnych wspomnień o mieście.

To w dużej mierze dzięki fizycznej i emocjonalnej ochronie flory Walt zapamiętał Marcelinę jako idylliczne miejsce, niemal utopię.

Roy Disney powiedział później, że to był po prostu raj dla amerykańskich dzieciaków z miast, podczas gdy sam Walt stwierdził, że wszystko, co związane z Marcelin, było dla nas ekscytujące po tym, jak pochodziliśmy z zatłoczonego Zdymieniego Chicago.

Żona Walta zwróciła później uwagę na to, jak niezwykłe było to zjawisko, zauważając, że Marcelina była najważniejszą częścią życia Walta.

Marcelina była, jak zauważyła żona Walta, Jack Sam W. Sobey film Disneya, co nie było przypadkiem.

Walt był zachwycony farmą.

W Marcelin zostały zaszane żarna przyszłej wizji artystycznej Walta.

Jednak dla młodego Walta Ed był po prostu dzieciakiem, który nigdy nie dorastał, zachowując zaraźliwy entuzjazm i miłość do przygód.

Wujek Ed zabierał Walta na wycieczki.

Ta postać przypominająca potrusia pana zainspirowała później Walta do opowiadania historii o wiecznej młodości i przygodzie.

Walt miał 9 lat, a życie w Kansas City miało stać się o wiele trudniejsze.

Ale Walt i jego starszy brat Roy pozostali, aby pracować na trasie.

Przez następne sześć lat Walt budził się o 4.30 każdego ranka, aby dostarczyć gazety, nawet w mrożną zimę.

Ten perfekcjonizm znalazł później odzwierciedlenie w obsesyjnej dbałości Walta o szczegóły.

W szkole Walt okazał się obojętnym uczniem, wyczerpany pisaniem gazety przed świtem.

Odnalazł jednak swój żywioł w występach, tworząc spółkę z Waltem Pfeiferem w Benton Grammar School.

Dwójka, nazywająca siebie The Two Bad Walters, tworzyła pokazy, wyczyny kaskaderskie i żarty, zasadniczo prowadząc swój własny wodewił.

Jednak za każdym razem, gdy Elias odkrywał te poboczne zajęcia, konfiskował całe kieszonkowe Walta.

Napięcie między ojcem a synem osiągnęło punkt krytyczny, gdy Walt mał 14 lat.

Pomagając Eliasowi w pracach na dachu, Walt nie zdołał wystarczająco szybko wykonać jednego z poleceń ojca.

Elias kazał Waltowi zejść do piwnicy.

Kiedy Elias zszedł do piwnicy z podniesioną rękojeścią młotka, Walt chwycił ojca za rękę.

Kiedy Elias podniósł drugą rękę, Walt złapał również tę.

Rozpłakał się i nigdy więcej nie próbował uderzyć Walta.

Przez te trudne lata Flora nadal błyszczała jako obrończyni i podporą Walta.

Podobnie jak matka Edgisona, która go wychowała, czy matka Napoleona, która napędzała jego ambicje, Flora Disney odegrała kluczową rolę w pielęgnowaniu kreatywnego ducha Walta.

Fascynacja Walta rysunkami, które jego ojciec odrzucał jako niepraktyczne, rozpoczęła się w jego najwcześniejszym dzieciństwie w Kansas City.

W 1917 roku Elias przeniósł się z rodziną z powrotem do Chicago, gdzie Walt uczęszczał do szkoły średniej jako rysownik gazet szkolnych.

Walt był zasypany gruzami, ale przeżył to, co prawdopodobnie było atakiem zorganizowanej przestępczości lub radykalnych anarchistów.

W ostatniej klasie Walt zdecydował się całkowicie opuścić szkołę średnią.

Według niektórych relacji, Crack pamiętał, że inni mężczyźni uważali Walta za dziwnego, ponieważ zostawał z tyłu i rysował, podczas gdy oni zapuszczali się do francuskich miast, aby spotykać się z dziewczynami.

W 1919 roku Walt wrócił do Stanów Zjednoczonych i dowiedział się, że ojciec załatwił mu pracę w fabryce O'Zell za 25 dolarów tygodniowo, co było dobrą pensją.

Elias był zdumiony, gdy Walt odrzucił tę propozycję, domagając się pracy jako artysta.

Nigdy mnie nie rozumiał, powiedział później Walt.

Walter, zamierzasz zrobić z tego karierę, prawda?

Pierwszą prawdziwą szansą dla Walta był jego brat Roy, który zarekomendował go na praktykę w Pezman Ruben Commercial Art Company.

W wieku zaledwie 17 lat Walt był podekscytowany zdobyciem pełnoetatowej pracy jako artysta.

AB posiadał talent artystyczny, o którym Walt mógł tylko pomarzyć, ale był nieśmały i nieporadny społecznie.

Walt, choć był przyzwoitym artystą, był czarujący, ekstrawertyczny i był urodzonym sprzedawcą.

UBS zasugerował, aby Walt wziął go, zapewniając stały dochód, podczas gdy on prowadził ich biznes.

Jednak ograniczona przenikliwość biznesowa UBS doprowadziła do zamknięcia firmy, a on wkrótce dołączył do Walta w sprzedaży.

To wprowadziło Walta do ruchomych obrazów, co go od razu zachwyciło.

Wspominał później, jak zauważył go graf Gabler, Walt Disney rzadko się parał.

Nie zadowalając się tylko nauką animacji w pracy, Walt przekształcił garaż swoich rodziców w eksperymentalne studio.

Walt wciąż tam był, motał się, pracował, eksperymentował, próbował tego i owego, rysował i tak dalej.

Ale Walt zafascynował się animacją komórkową.

Obsesja Walta na punkcie animacji komórkowej skłoniła go do nieustannych eksperymentów, rozmów z doświadczonymi animatorami, uciesztania na zajęcia w naszym instytucie i pochłaniania książek bibliotecznych na temat tej techniki.

Chociaż jedną do dwóch minut krótkie filmy okazały się komercyjną porażką, sprawiły, że Walt stał się pomniejszym celebrytą w Kansas City.

Pracodawcy nie mieli nic przeciwko jego projektom, a naturalny dar inspiracji Walta przyciągnął przyszłych animatorów, którzy zaczęli pracować dla niego za darmo, chcąc nauczyć się animacji sprzedaży.

Ostatecznie Walt poszedł na całość w swoim nowym przedsięwzięciu, przekonując AB do przyłączenia się do niego w budowaniu pełnego studia.

Wraz z braćmi, którzy niedawno wyjechali z Kansas City, Walt przekształcił Love O'Graham Studios w rodzinę.

Walt odpowiedział szczerze.

Złe zarządzanie finansami Walta wkrótce popchnęło Love O'Gram Studios na skraj bankructwa.

Firma dosłownie się rozpadała, gdy Walt próbował ukończyć projekt.

Walt ukończył film w dużej mierze sam.

Podejście Walta było rewolucyjne.

Sytuacja finansowa Walta stała się rozpaczliwa, choć nie rozrzutna, jeśli chodzi o pieniądze.

A Waltowi brakowało koneksji do szerszej dystrybucji.

Mimo porażki firmy, Walt zachował optymizm.

Ta dwoistość charakteryzowała odporność Walta.

Walt zastanawiał się między Nowym Jorkiem a Los Angeles.

Chociaż ostatnio sparzył się z przemysłem animacji, Walt początkowo rozważał przejście do filmów aktorskich, gdy dotarł do Los Angeles.

Los zainterweniował, gdy Walt podpisał umowę dystrybucyjną Alice's Wonderland z nowojorską dystrybutorką Margaret Winkler.

Doprowadziło to do powstania w 1923 roku Disney Brothers Cartoon Studio, ziarna, które przerodziło się w Walt Disney Company.

Walt i Mintz natychmiast starli się o kontrolę twórczą i pieniądze, chociaż osiągnęli porozumienie finansowe, gdy Walt zażądał lepszego wynagrodzenia za swoje coraz bardziej udane filmy krótkometrażowe.

Mintz uważał, że jego zmysł show-biznesowy i kreatywne nuty były kluczem do ich sukcesu, podczas gdy Walt postrzegał siebie jako prawdziwego twórczego geniusza.

Nowy ład w rzeczywistości zwiększył presję finansową na Walta, który próbował rozbudować swoje studio i zatrudnić więcej animatorów, aby poprawić jakość.

Dopóki Walt nie opracował nowego serialu z Oswaldem, szczęśliwym królikiem, Oswald stał się sensacją.

Ten sukces pozwolił Waltowi wywrzeć presję na mync w celu uzyskania lepszych warunków, zwiększenia personelu do 22 pracowników i zbudowania nowego domu.

Gdy w 1928 roku wszystko wydawało się idealne, Walt stanął w obliczu swojej największej katastrofy.

Mintz uważał, że Walt był jedynie zbędnym pośrednikiem.

Sam Walt przestał aktywnie zajmować się animacją, więc Mince postrzegał go jedynie jako podwykonawcę.

Bez wiedzy Walta, Mince potajemnie negocjował umowy o pracę bezpośrednio z animatorami Disneya.

Kiedy Walt odkrył tę zdradę, zadzwonił, aby to zweryfikować i dowiedział się, że to prawda.

Walt nie tylko nie dostał nowej umowy, ale w zasadzie stracił swój charakter, firmę i pracowników jednym druzgocącym ciosem.

Według UBI Works był to jeden z absolutnie najgorszych momentów w życiu Walta.

Zazwyczaj Walt był bardzo entuzjastyczny.

W drodze powrotnej do domu żona Walta, Lillian, opisała go jako ryciącego lwa, wściekłego na jego zdradziecką załogę i zdradę Mincea.

Ale nawet w swoim gniewie Walt skierował swoje emocje w kreatywność, szkicując pomysły na nową postać, która miała zastąpić Oswalda.

Podczas gdy powszechnie opowiadana wersja sugeruje, że myszka Mickey pojawiła się w pełni ukształtowana w trakcie tej podróży pociągiem , że postać ewoluowała podczas burzy mózgów między Waltem, Royem i nim, Walt narysował pierwsze prototypy Mickeya, ale nie były one szczególnie dobre.

Jednak wszyscy, w tym AB, zgodzili się, że Mickey był naprawdę dziełem Walta.

Tworzenie myszki Mickey odbyło się w niemal konspiracyjnych warunkach, a pozostali tylko Walt, Roy i trzech lojalnych animatorów pracowali w tym samym budynku , którym kończyły się kontrakty na istniejące projekty.

Wahanie wynikało w dużej mierze z niedawnej kłótni Walta z Mintz i zbliżającego się odejścia jego zespołu animatorów.

Podczas jednego z seansów, przeczuwając nadchodzące kolejne odrzucenie, Walt złożył impulsywną deklarację, która zmieni historię animacji.

Ale Walt, co charakterystyczne, niezrażony przeszkodami technicznymi, przekonał swój mały, oddany zespół do zmierzenia się z tą nową granicą.

Walt udał się do Nowego Jorku, gdzie nowy dyrektor, Pat Powers, zaaranżował dla zespołu Symphony nagranie muzyki do ich nowej kreskówki z myszką Mickey.

Odpowiedź Walta była charakterystyczna i natychmiastowa.

Sam Walt, choć nie był inżynierem, wymyślił rozwiązanie, synchronizując stuk na nagraniu audio z odbijającą się piłką na taśmie filmowej, co pozwoliło Symfonii zachować dokładny czas z animacją.

Kiedy dwóch animatorów, wyczerpanych miesiącami pracy, wyszło na zewnątrz, aby porozmawiać, Walt wybiegł i zbeształ ich.

Po raz pierwszy Walt osiągnął trwały sukces.

Pomimo fenomenalnego sukcesu Mickey'a, Walt i Roy nie stawali się bogaci.

Walt nie mógł zmusić się do gromadzenia bogactwa.

Walt, nieustannie i nie odpuszczając w najmniejszym stopniu, zawsze dąży do czegoś, co nie zostało zrobione.

Ich problemy finansowe nie wynikały tylko z perfekcjonizmu Walta.

Iworx narysował myszkę Mickey, więc po co płacić Waltowi Disneyowi,

Zdrada uderzyła mocno w Walta, zwłaszcza w utratę Iworksa, jego wiernego przyjaciela.

Od samego początku Abe był zmęczony życiem w cieniu Walta, podzielając pogląd Povera na jego własne znaczenie jako prawdziwego animatora Mickey'a.

Jednak tak jak Steve Jobs okazał się później ważniejszy dla sukcesu Apple niż techniczny geniusz Steve'a Woźniaka, tak wizja Walta okazała się ważniejsza niż Iworks.

Podczas gdy masowy eksodus, który charakteryzował zdradę mennicy, nie powtórzył się, utrata Iworksa zdruzgotała Walta osobiście.

Emocjonalne żniwo związane z odejściem Iwerka, w połączeniu z poronieniem żony i rosnącą presją w pracy, doprowadziło Walta do załamania psychicznego w 1931 roku.

Jego elementy muzyczne stały się hitami, a sukces filmu okazał się uzależniający dla Walta.

Zainspirowany tym triumfem, Walt podział doniosłą decyzję.

Uwaga Walta przeniosła się z myszki Mickey, postaci, która uczyniła go sławnym, aby skupić się na nowym przedsięwzięciu.

Walt przewidywał, że będzie to kosztować 250 tys.

Małomówny bankier odszedł bez słowa, co spowodowało, że Walt wpadł w panikę i gonił go do swojego samochodu, wyjaśniając, o ile lepiej będzie płynąć, gdy zostanie ukończony.

Rosnącym kosztom filmu towarzyszyły niekończące się opóźnienia, głównie z powodu perfekcjonizmu Walta.

Perfekcjonizm Walta tak bardzo opóźnił pracę, że to szaleńcze tempo stało się konieczne.

Gdyby to się nie udało, nie tylko firma Disneya, ale Walt i Roy osobiście byliby zadłużeni na całe życie.

Stosunków pracy ostatecznie zmusiła Walta do kompromisu z przywódcami związkowymi, ale szkody zostały wyrządzone.

Spór głęboko zranił Walta, zmieniając jego osobowość.

Walt i Roy obwiniają za cały konflikt komunistycznych infiltratorów.

Przy czym Walt oświadczył, że nie mieliśmy problemy, dopóki nie wprowadzili się komuchy.

Walt i Roy mieli rację, że wielu organizatorów strajku miało powiązania z komunistami, ale błędnie odrzucali uzasadnione skargi dotyczące warunków pracy i zmian w kierownictwie.

Studio zdołało ukończyć Dumbo i Bambi odpowiednio w 1941 i 1942 roku, ale pasja Walta do animacji została poważnie stłumiona.

Po raz pierwszy w życiu Walt rozwinął zainteresowania zewnętrzne, grając w polo, uczestnicząc w imprezach towarzyskich i ogólnie wyłączając się z procesu twórczego firmy.

Jak na ironię, zmniejszone zaangażowanie Walta nie zaszkodziło jego sukcesowi.

Sukces studia bez jego głębokiego zaangażowania mał dziwny wpływ na Walta.

Looney Tunes spięło się w górę, ale Walt nie mógł wykrzesać z siebie entuzjazmu, by ponownie zaangażować się w animację.

W 1948 roku Walt sprzedał swój dom specjalnie po to, aby kupić nowe, na którym mógłby zbudować miniaturowe tory kolejowe na swoim podwórku.

Był na tyle duży, że Walt mógł jeździć po podwórzu.

Walt zarekwirował całe skrzydło, aby eksperymentować z budowaniem zabawkowych pociągów i coraz bardziej wyszukanych miniaturowych josek.

Szefowie studia zaczęli się martwić o stan psychiczny Walta, ale starali się nie zapominać o jego drogim hobby.

Jednak pozornie bezsensowne hobby Walta w rzeczywistości rodziło coś rewolucyjnego.

Walt wyobraził sobie pierwszy na świecie park rozrywki, wciągające doświadczenie, które przeniesie odwiedzających do innego świata.

Większość ludzi nie była w stanie pojąć wizji Walta, kiedy ją opisywał, aby zrozumieć ich zamieszanie.

Wielu współczesnych Waltowi było na tyle starych, że walczyli w pierwszej wojnie światowej.

A jednak Walt został opisany w fałszywym miasteczku z kanałami, łodziami, łodziami podwodnymi i atrapami statków kosmicznych, które wydawały się całkowicie fantastyczne ludziom spędzającym wczesne lata na wózkach.

Odpowiedź Walta była charakterystyczna.

Innymi słowy, nie bardzo rozumiem, o czym mówisz, ale brzmi to obiecująco i ufam Ci, bo podejście Walta było zdecydowane i bezpośrednie.

W 1951 roku Walt powrócił do swojej sprawdzonej formuły, zbierając mały zespół zaangażowanych geniuszy i wizjonerów, którzy ściśle współpracowali z Menajek L. Fokus.

Kiedy zawsze pracowaliśmy nad czymś nowym, to był klucz do pasji Walta.

Walt zapewnił sobie fundusze dla Disneylandu poprzez innowacyjną umowę z ABC Television na program o adekwatnym tytule Disneyland.

Kiedy Walt skonsultował się z ekspertami z parku rozrywki, jednogłośnie odradzili projekt.

Branża osiągnęła szczyt kilkadziesiąt lat wcześniej i chyliła się ku upadkowi, ale Walt był przekonany, że jego koncepcja jest inna i paru naprzód.

Walt wyznaczył ambitny termin ukończenia prac wynoszący rok.

Perfekcjonizm Walta przyczynił się do wzrostu kosztów.

Kiedy wykonawca zasugerował szkło cięte zamiast witraży, aby zaoszczędzić pieniądze, Walt zareagował.

W innym przypadku, gdy dyrektor Mark Davis przedstawił dwie wersje atrakcji, Drogi i Niedrugi, Walt położył rękę na ramieniu Marka i oświadczył.

Kiedy Walt się wylegitymował, strażnik odparł, że nie jestem tego taki pewien , że uderzy go w twarz.

W dniu premiery, gdy nad głowami eksplodowały fajerwerki, córka Walta, Diane, zauważyła, że nigdy nie widziała szczęśliwszego mężczyzny niż Walt Disney.

Park bardziej pasował do perfekcjonistycznej natury Walta niż animacja.

Każdy dzień przynosił nowych gości, którzy doświadczali go po raz pierwszy, co pozwalało Waltowi na niekończące się ulepszanie i ulepszanie doświadczenia.

Ale zgodnie z formą, Walt nie mógł spocząć na laurach.

Walter był coraz bardziej sfrustrowany otoczeniem Disneylandu wznosząc hotele, restauracje i budynki mieszkalne z jaskrawymi światłami i architekturą, które Walt uważał za obrażliwe.

Ale nowa wizja Walta wykraczała daleko poza kolejny park rozrywki.

A wszystko to zaprojektowane pod nadzorem Walta.

To marzenie o zbudowaniu utopijnego miasta sprawiło, że Walt znalazł się w ciekawym towarzystwie.

Zdobyli obszar dwa razy większy od Manhattanu, wystarczająco dużo miejsca zarówno na park rozrywki, jak i planowane miasto Walta.

Niestety, wizja Walta dotycząca jego miasta przyszłości nigdy się nie zmaterializowała.

15 grudnia 1965 roku, w wieku 65 lat, Walt Disney zmarł na raka płuc.

Jak zauważył jeden z autorów, Walt był ostatnią linią obrony przed rzeczywistością.

Projekt, który powstał, Walt Disney World, odniósł ogromny sukces, ale był daleki od pierwotnej koncepcji Walta.

Potrzebna była wyjątkowa kombinacja wyobraźni i żelaznej woli Walta, aby przepchnąć tak śmały projekt w rzeczywistość.

Życie Walta pokazało, że wizja jest przede wszystkim.

Być może najbardziej kuszącym pytaniem jest to, gdyby Walt żył jeszcze 10 lat, czy mógł zrealizować swoje marzenia o futurystycznym mieście?

Podobnie jak wszystkie jego poprzednie przedsięwzięcia, Miasto Jutra wydawało się niemożliwie ambitne, dopóki Walt Disney nie zdecydował się go urzeczywistnić.

Wpływ Walta Disneya odbija się echem daleko poza firmą, która nosi jego imię.

Steve Jobsa-Panapoliona, Billa Clintona, a nawet Sondama Hussaina – Walt umiał sprawić, że ludzie czuli się, jakby byli jedyną osobą w pokoju.

Niezależnie od tego, czy opanował podstawy kreskówek, nauczył się animacji komórek, czy udoskonalił szczegóły parku rozrywki, Walt mógł skupić całą swoją energię na jednym zadaniu lub umiejętności z niespotykaną intensywnością.

Jak zauważył jego brat Roy w odniesieniu do parków rozrywki, Walt nieustannie i nie odpuszczając, zawsze dąży do czegoś, co nie zostało zrobione.

Napoleon zesłany na Elbe Edison obserwując płonącą fabrykę, Walt zrozumiał, że osiągnięcie najwyższych poziomów często wymagało zaryzykowania wszystkiego.

Powszechna obecnie obsesja na punkcie szczegółów w parkach rozrywki wywodzi się bezpośrednio z uporciwego przekonania Walta, że jeśli stracimy szczegóły, stracimy wszystko.

Podobnie jak Steve Jobs kilkadziesiąt lat później, Walt posiadał niemal nadprzyrodzoną zdolność dostrzegania, dokąd zmierza przyszłość.

Historia Walta pokazuje również, jak ważne jest partnerstwo, praktyczna równowaga zmysłu biznesowego Roya Disneya, twórcze ambicje Walta, ich uzupełniające się umiejętności niż iwer mógłby osiągnąć sam.

Podobnie, pierwsi partnerzy kreatywni, Tacey Jack Uber Iwerks, zapewniali kluczowe umiejętności techniczne, podczas gdy Walt zapewniał wizję i napędzał dwoistość charakteru Walta.

Pod wieloma względami Walt Disney stworzył współczesny świat rozrywki.

Jednak każda nieruchomość, którą nabywają, jest zgodna z zasadami Walta, optymistycznym opowiadaniem historii, dbałością o szczegóły i naciskiem na uniwersalne ludzkie doświadczenia.

Co czyni historię Walta pouczającą?

Kiedy zmarł Walt Disney, straciła jednego ze swoich wielkich marzycieli, człowieka, który miał niezrównaną zdolność do urzeczywistniania niemożliwego.

Walt Disney udowodnił, że zdolność dostrzegania tego, czego inni nie widzą, i determinacja do urzeczywistnienia wizji to konkretna umiejętność techniczna Trumpa.

Świat, w którym żyjemy, z wciągającą rozrywką i historiami przekraczającymi media, to świat Walta Disneya.