Mentionsy

Pani Ewo, skoro świętowanie życia, czy jest jakieś zdanie, którym wita siebie Pani samą rano, kiedy się budzi?

Ale to było warunkowe i nawet specjalnie się nie zastanawiałam, gdzie to może być, ale moja mama mówiła nawet, wiesz, jeżeli jest w niewoli sowieckiej, to oni też od czasu do czasu wypuszczają kogoś.

Bo to nieprawda, że to jest takie banalne, że to szczęście, Pani Ewo, już bez przesady.

Pani Ewo, a zacząłem tę część od Billie Holiday, bo Pani mówiła o takich, nie chcę tego nazwać ćwiczeniem z umierania, ale że jakby Pani w pewnym momencie swojego życia zaczęła podejmować taki trud ćwiczenia tego doświadczenia, prawda?

Mama mówiła, a chodź, pokażę ci, popatrz, spróchniałe drzewo.

I brała w ręce, mówi, popatrz, a tutaj zobacz, dotknij tej kory, twarde, jędrne, zielone pędy, a tu spójrz na to drzewo.

Pani Ewo, bardzo dziękuję za tę rozmowę, za to drzewo.