Mentionsy

Świecie sprzed wojny, ale niejako profetycznym też, czyli świecie Franza Kawki.

Ten powrót do twojego Kawki z liceum jeszcze?

Powiedziałem na początku, że przecież ty go mierzysz ze współczesnością i ty wychodzisz z nim na ulicę, wychodzisz do Muzeum Kawki, pokazujesz jak my go rozumiemy i czytamy, a właściwie jak go nie rozumiemy, prawda?

Nie pokazałaś kawki urzędnika oderwanego od rzeczywistości, który tworzy trudną twórczość, tylko pokazałaś człowieka, z którym każdy może się utożsamić.

Więc jak mówię, też starałam się, żeby taki pewien stereotyp kawki neurotyczny był rzeczywiście, ale że to jest takie ponure wszystko, że jest takie ciemne, że on gdzieś jak ten właśnie karaluch gdzieś tam pod podłogą sobie siedzi i boi się wyjść, to nie jest do końca prawda.

Jak na przykład opowiadałaś o 68 roku w Pradze, kiedy miałaś kłopoty oczywiście i byłaś śledzona i użyłaś takiego aforyzmu kawki, który pamiętałaś.