Mentionsy

No i potem jak była zdejmowana, to nagle usłyszałem, o cholera, panie Andrzeju, znienawidzi mnie pan.

Panie Andrzeju, mamy taką propozycję, czy zdecydowałbym się pan zagrać w filmie?

Ona bez przerwy wraca jako historie opowiadane o Andrzeju Wajdzie, o Agnieszce Holland, o pierwszych festiwalach, o ostatnich festiwalach, o wydarzeniach, o locie Polaka w kosmos, który teraz poleciał, ale gdyby nie to, że robiłem wiele lat temu jeszcze na studiach Hermaszewskiego, to nie byłoby tej klamry.

Panie Andrzeju, ktoś pana porównał już do Johna Malkowicza.

Oj tak, panie Andrzeju, tak.

Jak były czasy budzenia, zamawiało się budzenie na telefon, to jak ja się przedstawiałem, to z reguły było tak, panie Andrzeju, czy pan robił, a czy pan robił ten plakat?

No i ten chłopak podchodzi i nagle mówi, panie Andrzeju, ja mam pana plakat do papierosów do dupy.

A on tego, ja mówię, poza tym tu siedzę z panem Andrzejem Wajdą, co było jeszcze gorsze, bo on powiedział, a dzień dobry, panie Andrzeju.

Ja, wie pan, solówka na gitarze, to... Panie Andrzeju, Beethoven też był głuchy i dawał radę.

Panie Andrzeju, mam taki chytry pomysł, zobaczymy, czy pan się zgodzi.

Andrzeju, ja mam taki pomysł.

Panie, to na koniec w takim razie, panie Andrzeju.

A zdaje się pan, panie Andrzeju też.

A pani Basia mówi, panie Andrzeju, to był Arsène Lipin w zeszłym tygodniu.

I cenzor zatrzymał ten plakat i następnie wezwano mnie tam na myśl, on do cenzury, ja przychodzę, a on mówi, panie Andrzeju, okej, mi się podoba, ale dwie piersi nie przejdą.

Panie Andrzeju, a czym się różnią plakaty te, które wówczas pan tworzył od tych, które teraz bardzo często można spotkać?

Panie Andrzeju, Pan pewnie nie, ale czy Państwo koledzy po fachu, ci młodsi, mogą się obawiać konkurencji ze strony AI?

Panie Andrzeju, zmienianie Polski, co to za słowa?