Mentionsy

No właśnie, zobaczmy, że sam Einstein, może o tym za chwileczkę.

Einstein tutaj był bardzo chłodny w wypowiedzi, taki bardzo techniczny, ale odpowiedział bardzo uczciwie.

Poważną, bo on był takim mentorem, takim nauczycielem Einsteina i on też właśnie uważał, że czas nie jest absolutny, jest względny, wynika z sekwencji zdarzeń.

Ale to wszystko w pewien sposób zdemolował, zrujnował, można by powiedzieć przewrócił szachownicę Einstein.

Otóż Einstein pracuje jako urzędnik patentowy w Bernie, w Urzędzie Patentowym na

Einstein przewraca szachownicę z tą fizyką klasyczną.

Otóż okazuje się, że czas w obrazie Einsteina i tej nowej fizyki, o której potem ludzie, prawda, będą dyskutować przy absyncie, cygarach, papierosach, w kawiarniach,

Bardzo mnie zastanawia, i to jest taki punkt zwrotny, kiedy Einstein po raz pierwszy występował publicznie po napisaniu swojego artykułu, powiedział takie słowa.

Wynika z konkretnych wzorów, w zasadzie gimnazjalnej matematyki Einsteina.

Trudno w to uwierzyć, ale naprawdę, gimnazjalnej matematyki Einsteina, twierdzenia Pitagorasa, można pokazać, że dylatacja czasu właśnie jest efektem prędkości.

To jest punkt wyjścia do ciekawych rozważań Einsteina.

Otóż właśnie ze szczególnej teorii względności Einsteina, o której troszkę już opowiedziałem, czyli że ona tutaj stawia na piedestał prędkość światła, a reszta to ruchome piaski.

I z teorii grawitacji, czyli z ogólnej teorii względności, czyli silne pole grawitacyjne, wynika, że... Może podam taki przykład z ABC względności Einsteina, wybitnego logika Bertranda Russella.

Ten szok teorii Einsteina, że wszystkie układy inercjalne są równoprawne, a prędkość światła jest wyróżniona.

Niestety on jest przez fizyków trudnoakceptowalny, bo właśnie kłóci się w storium Einsteina.

A Albert Einstein, geniusz, pokazał, że czas może płynąć różnie, o czym również mówiliśmy dzisiaj w naszym programie.