Mentionsy

W dzisiejszym odcinku czeka nas wyprawa do Teatru Guignol, paryskiej świątyni strachu i makabry.

Zanim zaczniemy, jesteśmy Państwo winni trigger warning związany z dość sporą ilością sztucznego i teatralnego, ale jednak okrucieństwa.

Wyobraźmy sobie niewielki teatr przy placu Pigalle w Paryżu.

Witamy w Teatrze Grand Guignol.

Lalki z francuskiego teatru marionetkowego, znanego z ostrej satyry i przemocy.

Teatralny horror na żywo.

Twórcą teatru był Oscar Métisnier, były sekretarz policji, który znał życie paryskiego półświatka i był zafascynowany naturalizmem.

Jego następca, Max Morin, nadał teatrowi charakter, który przyniósł jednocześnie sławę i niesławę, mieszankę naturalizmu i makabry.

Stanowili parę najbardziej rozpoznawalnych aktorów tego teatru.

Obsługa teatru miała w pogotowiu pielęgniarki z solami trzeźwiącymi.

Byli i tacy, którzy przychodzili do teatru z własnymi chusteczkami, gotowi otrzeć się z tego, co pryskało na nich w trakcie przedstawienia.

Grand Guignol był jednym z pierwszych teatrów, w których świadomie igrano ze zmysłem słuchu widza.

Teatr zatrudniał na stałe technika od amputacji, który konstruował fałszywe ręce i nogi z gumy, lateksu czy wnętrzności zwierzęcych.

Oto krótki przegląd sztuk, które grano w teatrze.

Teatr współpracował na stałe z André Delors, dramatopisarzem nazywanym Księciem Terroru, autorem ponad stu sztuk, z czego część napisał we współpracy ze słynnym psychiatrą Alfredem Binet, tym samym, który opracował testy IQ.

To właśnie temu teatrowi zawdzięczamy także archetypy horroru, które później trafiły na ekrany kin i telewizorów.

Niektóre role były tak wymagające, że aktorzy rezygnowali po kilku sezonach nie tylko z gry, ale w ogóle z kariery teatralnej.

W pracy spotykam śmierć naprawdę, w teatrze tylko ją gram.

Między makabrycznymi sztukami w repertuarze teatru pojawiały się też lekkie farsy, które stanowić miały formę emocjonalnej ulgi.

W czasach, gdy sceny paryskie były kontrolowane przez cenzurę, Grand Guignol działał jako teatr rozrywki dla ludu, co dawało mu większą swobodę.

Fenomen tego teatru dotarł do Londynu, Berlina, Rzymu i Nowego Jorku.

W Londynie taki teatr mieścił się w dzielnicy Soho i był tak brutalny, iż niektórych spektakli po prostu zakazano.

Paryski Teatr Grand Guignol został zamknięty w 1962 roku.

Mamy nadzieję, że wizyta w Teatrze Guignol i związane z nim opowieści nie pozwolą Wam dzisiaj zasnąć.