Mentionsy

Etero, protagonist of the book, is totally imaginary.

Etero, bohaterka książki, jest wytworem wyobraźni, ale niewątpliwie nosi w sobie ślady kobiet, które znałam.

Etero zawiera w sobie elementy jednej z kobiet, które znałam, samotnej, żyjącej na własnych zasadach, czerpiącej radość z życia i jednocześnie sprzeciwiającej się normom społecznym.

Była zupełnie inna niż etero, ale odegrała istotną rolę w moim życiu, przykazując mi wiele ważnych wartości.

Ona jest zupełnie inna od Etero, ale wciąż była tam, aby nauczyć mnie bardzo ważnych rzeczy, które były bardzo ważne w moim życiu.

Początkowo planowałam zupełnie inną powieść, ale jakoś zaczęłam od etero.

Etero była bardzo wyrazista.

Czasami czułam, że to ja jestem Etero i opowiadam jej historię, a czasami, że to ona mówi do mnie, a ja jedynie zapisuję jej słowa.

Etero jednak przez pewien czas nadal ze mną była.

Zadałeś interesujące pytanie, jak bardzo weszłam w skórę etero, prawda?

Etero to kobieta w średnim wieku, która mieszka w małym gruzińskim miasteczku.

Jako kobiety często jesteśmy przytłoczone surowymi standardami piękna, które wpaja się nam od najmłodszych lat, co sprawia, że nie potrafimy czerpać radości z różnych rzeczy, ale etero to potrafi.

Hetero jest samotna, co nie jest łatwe w społeczeństwie, nie tylko w Gruzji, gdzie patrzy się z pewną podejrzliwością na kobiety, zwłaszcza w średnim wieku, które świadomie wybierają życie bez męża, dzieci i tradycyjnej rodziny.

Dla etero, choć mieszka całe życie w tej społeczności i wszyscy ją znają, brak mężczyzn w jej życiu, ojców, braci czy mężów sprawia, że na różne sposoby czuje się zagrożona.

Z jednej strony Etero próbuje cieszyć się życiem, a z drugiej musi dbać o swoje bezpieczeństwo i zapewniać sobie ochronę.

Mężczyzna, w którym etero się zakochuje, jest dobrym człowiekiem.

Ojciec etero nie jest jawnie przemocowy jak jej brat, ale reprezentuje typ mężczyzny, który jest współodpowiedzialny za patriarchalne zasady i patriarchalny system.

Tak się dzieje również w przypadku etero w jednym z rozdziałów książki.

Myślę, że to nie jest wyłącznie bolączka obszarów wiejskich, takich jak ten, w którym mieszka etero, czy górskich regionów zdominowanych przez patriarchat.

W dużych miastach Gruzji czy w innych częściach świata kobiety nie są aż tak kontrolowane pod względem seksualnym jak w małych miasteczkach czy na terenach wiejskich, takich jak miejsce zamieszkania etero.

Kobiety takie jak etero, które są nadmiernie kontrolowane, czy kobiety pracujące w przemyśle piękna lub pornograficznym, które są nadmiernie seksualizowane i zbyt dostępne seksualnie dla mężczyzn.

Nie można powiedzieć, kto jest najbardziej oponowany, jak kobiety, jak hetero, którzy są za mocno kontrolowani seksualnie, czy kobiety w branży pięknej, czy w branży porno, którzy są za mocno seksualizowani i za mocno dostępni seksualnie do mężczyzn, więc to też zależy od kontekstu.

Doświadczyłam dyskryminacji na wielu poziomach, choć nie w tak drastyczny sposób jak etero.

Etero w pierwszej scenie prawie ginie w rzece.

Tak, książka osadzona jest w naprawdę gruzińskim środowisku, ale myślę, że głównie chodzi w niej o postać etero, ponieważ jest naprawdę bliska wielu kobietom i mężczyznom, niezależnie od tego, skąd pochodzą.

I jakoś tak się stało, że etero łączy ludzi, zbliża ich.

Jak myślisz, co by jej poradziła etero?

Ma trzy lata, więc odpowiedziałabym na to pytanie tak, jak etero odpowiedziałaby twojej córce, mojej córce oraz przyszłym pokoleniom kobiet.