Mentionsy

To była próba z mojej strony, żeby pisać krótkie opowiadania, czego nigdy wcześniej nie robiłem.

Natomiast postacie, które tam występują zaczynają żyć własnym życiem.

Jako kobieta nie wiem czy tyle dokonałam.

Ale z drugiej strony byłam kobietą na tym stanowisku, więc możliwe, że mogłam dla innych być przykładem.

To nie było to, co ona chciała, ale ona była w tym.

Myślę, że był przyjemnym człowiekiem.

Ojciec był dobrym, miłym, czarującym człowiekiem i przez długi okres czuła się właściwie bardziej skłonna ku naukom ścisłym.

Mamę bardzo lubiłem, m.in.

Jak bardzo ją kochałam, jak bardzo ją ceniłam, podziwiałam.

Dodam tylko, że Justyna tłumaczyła tę książkę oczywiście ze szwedzkiego, ale potem kolacjonował, czyli porównywał przekład polski z oryginałem.

Współpracowaliśmy, jeśli dobrze pamiętam, na kolektywie w sierpniu, w sklepie poza Sztokholmem.

Nie wiem.

To było coś, co zapomniałam.

Nie często się płaczę w towarzystwie innych, ale sądzę, że M. opłakiwał utratę swojego kraju i swojego języka.

A tutaj M stawał się w jakiś sposób nowym doświadczeniem.

O, tak może zapytam.

Ja się nie zgadzam, nie zgodzę się, że ja jestem bohaterem ani w tym sensie, ani w żadnym innym.

Wydaje mi się, że też inni to myślą o tym.

I książki, które najbardziej cenię, są właśnie o tym.

Maciej przed chwilą mówił o krytykach, którzy doceniali, jak byś go nazwała swoim językiem.