Mentionsy

Trójka.

Program Trzeci Polskiego Radia.

Wszystkie książki świata.

Hello, this is S.A.

S.A., czyli w rzeczywistości Shawn Andre, ma dziś 51 lat i co już można było usłyszeć, pochodzi z południa Stanów Zjednoczonych, a dokładnie z Newport News, ale od lat mieszka wraz z żoną na przedmieściach Richmond, stolicy stanu Virginia.

W Polsce ukazywały się wówczas kolczaste łzy, jego pierwsza opublikowana u nas książka.

Teraz mamy drugą i to ona jest bezpośrednim powodem spotkania.

Nadal akceptowana jest segregacja rasowa.

Doświadczamy tego dosłownie każdego dnia.

Tak mówi S.A.

Być może państwa też to czeka.

Można spróbować sprawdzić to już na początku naszego spotkania.

Z S.A.

Ale myślę, że racizm jest tam, ale myślę, że misogynia jest bardziej mocna.

Rasizm to jedno, ale uważam, że mizoginia jest potężniejsza.

I niestety idealizm nie zawsze wygrywa.

Interesuje ich tylko wygrana.

Ale przecież, i słychać to w komentarzach po obu stronach amerykańskiej sceny politycznej, dla ludzi, tak przynajmniej mówią, najważniejszym tematem kampanii była ekonomia.

To nieprawda.

Nie zapomniała.

Teksty w stylu, jajka są za drogie czy zapłaciłem za dużo za chleb to tylko maska.

Powiedzą, że gospodarka to problem, ale to tylko przykrywka, maska.

Prawdopodobnie będę miał się dobrze przez następne cztery lata.

Ale martwię się o kobiety, imigrantów i ludzi, którzy nie mają takich zasobów finansowych jak ja.

A z czego wynika, przypomnę, że naszym gościem jest dziś S.A.

One, especially in the South of America.

Będę dla niego tylko czarnym mężczyzną, a nie S.A.

Niemiecki S.A.

Cosby, S.A.

W mediach widzimy, jak analizują, dlaczego Trump wygrał, a Harris przegrała.

Kiedy wybrano Obamę, wielu wierzyło, że to koniec rasizmu, bo mamy czarnoskórego prezydenta.

Dla mnie oznacza to powrót do pisania.

Dopiero ostatnio widzimy usuwanie pomników i zmianę patronów, ale wciąż jest wiele do zrobienia.

Walki między częściami Stanów Zjednoczonych, w których będzie dostęp do prawdziwej historii, a tymi, gdzie historia będzie zakłamywana.

Większość Amerykanów głosowała inaczej niż S.A.

Napisałem z głębi serca.

Nie mogę nazwać cię moim przyjacielem, jeśli głosowałeś na kogoś, kto próbuje odebrać prawa ludziom, na których mi zależy i potencjalnie także moje prawa.

Rozmawiałem o nich ze sprzedawcą, którego znam z widzenia, ale nie wiem na kogo głosował, więc ta kwestia się nie pojawiła.

Pewnego dnia minął mnie facet w pick-upie z wielką flagą Trumpa.

Większość ludzi na tej partii głosowała za Harrisa.

Republikanie Trumpa to już nie tylko ideologia.

Niemal religia.

Skrajna religia.

Nie twierdzę, że moja strona jest idealna.

Trump to okropna, obrzydliwa osoba.

Tak mówi S.A.

Ok, to jest świetna pytania.

Miałem stworzyć własną historię, bo często krytykowałem bajki, które mi opowiadała.

Gdy tworzył ten przełomowy album, uświadomił sobie, że nie ma nic do stracenia.

Tak narodziła się asfaltowa pustynia.

Ludziach takich jak ja.

Dorastałem w biednej rodzinie w Virginia.

Nie wiedziałem, czy ktokolwiek zechce to przeczytać, a sukces książki przerósł moje najśmielsze oczekiwania.

Tak właśnie powstała ta książka.

Moja rodzina była bardzo zżyta.

Dorastałem więc wśród książek, nawet jeśli sytuacja materialna nie była łatwa.

Jego ojciec zniknął, gdy Buck był dzieckiem, a jego relacja z matką jest bardzo skomplikowana.

Buck to moja ulubiona postać, ale nie jestem pewien, czy chciałbym wypić z nim drinka.

Walczy z samym sobą i z otaczającym go światem, szukając swojego miejsca.

Buck był przestępcą, ale udało mu się wyrwać z tego świata.

Buck traci klientów, a jego frustracja narasta.

Wierzy, że jest uosobieniem amerykańskiego etosu człowieka wyjętego spod prawa.

I to także jest prawda.

On naprawdę stara się nie wrócić do przestępczego świata.

W Ameryce często spisuje się na straty tych, którzy trafiają do aresztu czy więzienia.

Chciałem to pokazać na przykładzie Baga.

Nie zdradza jej, szczerze ją kocha.

Bug jest pełen miłości, która go napędza.

Nie chce, by komukolwiek niepotrzebnie stała się krzywda.

S.A.

Poza bugiem w książce są także, rzecz jasna, już zresztą przez S.A.

W dużej mierze są tu na drugim planie, a jednak silnie determinują życie i decyzje buga.

Choćby jego żona Kia.

Myślę, że Kia jest jedyną osobą w książce, która nie boi się Bug'a.

Po prostu go kocha.

Jest między nimi to niewypowiedziane uczucie czy pragnienie, aby Buck ją stamtąd zabrał i wychował zamiast matki, babki i wszystkich tych ludzi, z którymi wylądowała.

W mojej ulubionej scenie Buck daje jej trochę pieniędzy i mówi, by opuściła miasto, jakby mówił, twoja gwiazda jest zbyt jasna dla tego nieba.

Tak jak Buck cierpi po zniknięciu ojca, tak jego matka również cierpi i została porzucona.

Aby nie istniały tylko po to, by wspierać Baga, ale tak, żeby rzucać mu wyzwania.

Większość ludzi, którzy spotykają Baga, albo się go boi, albo jest nim zachwycona.

Kia go kocha, a jednocześnie go rozlicza.

A ja bym chciał jeszcze spytać S.A.

Kiedy piszę, wiem, że ludzie oczekują rozrywki, ale chcą tak, żeby zmusić ich do myślenia.

S.A.

S.A.

S.A.

Tak mówi S.A.

Cosby, autor między innymi Asfaltowej pustyni, powieść przełożył Jan Kraśko, polskim głosem pisarza był, za co bardzo dziękuję Maciej Jankowski, a naszą rozmowę z kolei przełożył, za co też dzięki Wojciech Capała.

Wszystkie książki świata.