Mentionsy

Na Wielkie Księstwo Poezji, organizowane w okolicy dnia 30 czerwca, czyli urodzin Czesława Miłosza.

Ja, gdy patrzę na siebie jako nastoletnią czytelniczkę, to pamiętam, że na przykład ten, który tu nas zwołał, o którym wspomniałam, Czesław Miłosz.

Natomiast Czesław Miłosz był kimś, kto mnie oneśmielał, kogo też nie rozumiałam, bo konteksty, które wzbogacają lekturę jego twórczości, czyli na przykład kontekst biograficzny, dla mnie nastoletniej były wówczas po prostu trudne.

I czytam i czuję poezję Czesława Miłosza, więc tak, tylko na tym przykładzie.

Ta uważność na konkret, na byt, na esse, jak to słowo bardzo lubi Czesław Miłosz w swojej poezji, na byt w różnych jego upostaciowieniach, ucieleśnieniach.

To, jak mówi Czesław Miłosz, dzięki literaturze można sprzeciwić się znikaniu ludzi, rzeczy, zjawisk.

W innym abecedle Czesław Miłosz pod hasłem Znikanie właśnie zapisuje taki swój bunt przeciwko znikaniu.

Czesław Miłosz napisał wiersz Oczy w tomie Druga Przestrzeń, który zaczyna się od słów szanowne moje oczy.

Kiedy jest czytanie każdego 30 dnia czerwca, czyli w rocznicę urodzin Czesława Miłosza w Krasnogródzie jest Misterium Wiersza, takie wielkie czytanie w Amfiteatrze Niewidzialnego Mostu.

I wtedy wszyscy czytamy na głos, na głosy, w różnych językach wiersze Czesława Miłosza.

Rozmawiałyśmy także w czasie tego naszego tu pobywania o wierszu Wysłuchaj Czesława Miłosza.