Mentionsy

Molière w komedii Skąpiec przedstawia historię paryskiego mieszczanina Harpagona, człowieka owładniętego obsesją gromadzenia pieniędzy, który przedkłada majątek na szczęście własnych dzieci.

Akcja rozpoczyna się od ujawnienia sekretnego związku Elizy, córki Harpagona, z młodzieńcem o imieniu Walery.

Aby być blisko ukochanej i zdobyć przychylność jej ojca, Walery zatrudnia się w domu Harpagona jako służący, ukrywając swoje prawdziwe nazwisko i pochodzenie.

Harpagon pojawia się mrucząc pod nosem i szukając miejsca na ukrycie szkatułki z 10 tysiącami talarów, które odzyskał od dłużnika.

Wkrótce Harpagon ogłasza swoje matrymonialne plany.

Walery, chcąc zyskać przychylność harpagona, udaje entuzjazm wobec tych absurdalnych pomysłów, choć w rzeczywistości są one sprzeczne z uczuciami młodych.

Kiedy pojawia się pośrednik Simon, okazuje się, że pożyczkodawcą jest sam harpagon, który nieświadomie próbował zarobić na własnym synu.

Liczy na zysk z angażowania związku Harpagona z Marianną.

Mimo jej wysiłków, Harpagon nie chce zapłacić za pomoc, co wzbudza w Frozynie frustrację.

Przygotowania do kolacji zaręczynowej Harpagona z Marianną trwają.

Jakub, kucharz i woźnica wyraża swoje niezadowolenie z traktowania przez Harpagona i ujawnia, że ludzie śmieją się z jego skąpstwa.

W nagrodę za szczerość Harpagon obija Jakuba kijami.

Gdy Marianna przybywa z Frozyną, Harpagon, przekonany o jej upodobaniach, zakłada okulary, by wyglądać starzej.

Frozyna, rozczarowana skąpstwem Harpagona, postanawia się zemścić.

Wymyśla intrygę, która ma doprowadzić do rezygnacji Harpagona z Marianny i przekazania jej Clintowi.

Harpagon, podejrzewając coś, podstępem wydobywa od syna prawdę o jego uczuciach.

Dochodzi do gwałtownej kłótni, po której Harpagon wydziedzicza Clinta i przeklina go.

W międzyczasie Strzałka odnajduje szkatułkę z pieniędzmi Harpagona i przekazuje ją Clintowi.

Gdy Harpagon odkrywa jej brak, wpada w szaleńczą rozpacz, przekonany, że został okradziony.

Anselm, szczęśliwy z odnalezienia dzieci, namawia Harpagona do zgody na małżeństwa Elizy z Walerym i Klinta z Marianną.

Harpagon przystaje na warunki, ale zastrzega, że Anselm ma pokryć koszty obu wesel, co pokazuje, że nawet w chwili szczęścia Harpagon nie potrafi porzucić swojej chciwości.

Postać harpagona, choć przerysowana, jest symbolem ludzkiej chciwości, która prowadzi do samotności i śmieszności.