Mentionsy

Izabela dowiedziała się o działaniach Stanisława Wokulskiego, który przejął weksle jej ojca, wykupił zastawę i planował założenie z Tomaszem spółki handlowej.

Z prowadzonego monologu wewnętrznego Wokulskiego dowiadujemy się, że po śmierci żony Wokulski wrócił do zainteresowań nauką, ale pewnego dnia zobaczył w teatrze piękną Izabelę Łęcką, zakochał się w niej i to właśnie dla niej postanowił zbliżyć się do arystokracji.

Rozmyślania Wokulskiego przerwało pojawienie się Furmana Wysockiego.

Wracając myślą do Stanisława Wokulskiego, Rzecki rozmyślał z niepokojem o nowym stylu życia przyjaciela, kupnie powozu, znajomości z Anglikiem, Collinsem i panią Meliton.

Celnie wystrzelona przez Wokulskiego kula trafiła w pistolet barona i wybiła mu ząb.

Rzecki, obserwując poczynania Wokulskiego, zorientował się, że robi on wszystko, żeby przypodobać się pannie Izabeli.

Rzecki po wyjeździe Wokulskiego wspominał w pamiętniku młodość Wokulskiego, który pracował niegdyś w jadłodajni u Hopfera, zaczął studia, wziął udział w powstaniu, został zesłany na Syberię, po powrocie z Irkucka z kolei ożenił się z wdową po Janie Minclu, a pięć lat później owdowiał.

Ignacy Rzecki odwiedził mieszkańców kamienicy nabytej przez Wokulskiego i zaprzyjaźnił się z panią Stawską.

Pobyt w romantycznym miejscu zbliżył do siebie Izabelę i Stanisława Wokulskiego.

Miał to być nagrobek dla stryja Wokulskiego, którego kiedyś kochała prezesowa.

Izabela Łęcka postanowiła przyjąć oświadczyny Wokulskiego, jednak ten powoli zaczął zauważać jej wady.