Mentionsy

Mówimy dzisiaj dużo o tym, jak świat reaguje na nowego gospodarza Białego Domu i w tych rozmowach nie może zabraknąć oczywiście także kraju, który przez wielu członków amerykańskiej administracji, nie tylko przez samego prezydenta, uznawany jest za największego rywala Stanów Zjednoczonych, czyli Chiny.

No i to, co jest najbardziej widoczne, to to, że Chiny zmniejszają dystans rozwojowy mierzony.

W 1979 roku Chiny przystąpiły do programu radykalnych reform, wspieranych zresztą przez same Stany Zjednoczone.

Zamykanie luki przez Chiny rozwojowej w stosunku do USA po prostu jest ewidentne.

W ostatnich czterech latach Chiny przesunęły się z 35 pozycji na 11.

W wielu dziedzinach Chiny dorównują pod względem technologicznym i Stanom Zjednoczonym.

Kiedy Chiny, dysponując na przykład miliardem, dwustu milionami ludzi, którzy będą osiągać wydajność równą Ameryce, będą wytwarzać dochód narodowy co najmniej trzy razy większy niż Ameryka.

Jeżeli pod względem wydajności Chiny dorównają Ameryce, to przy takiej liczbie ludności Stany Zjednoczone zostaną zepchnięte do roli podrzędnego mocarstwa.

Ale Panie Profesorze, skoro, tak jak Pan mówi, gospodarka chińska rośnie, rzeczywiście, no w zeszłym roku 5%, choć to i tak jak na Chiny był, prawda, niezbyt satysfakcjonujący wynik dla samych Chińczyków, no ale to skoro jest nieźle, to być może te cła, czy to będzie 10%, czy 25%, czy 50%, ich w ogóle tak naprawdę znacząco nie dotkną.

Chiny są gotowe na przekierowanie nadwyżki eksportowej na rynek wewnętrzny.