Mentionsy

Ja się zamontowałem na podwórku, sprawdziłem sobie w książce telefonicznej, gdzie mieszka Joanna Chmielewska.

Ona mówi, to ja jestem Joanna Chmielewska, ale to nie ja, bo ta Joanna Chmielewska nazywa się zupełnie inaczej.

Krzysie poczuciem humoru i jednocześnie jest książką, która rozgrywa się w naturalnym środowisku autorki, ponieważ pani Joanna Chmielewska była architektką, więc dobrze wiedziała, jak wygląda biuro projektowe.

Tak, wiesz co, Joanna Chmielewska troszkę też i wyprzedziła swoje czasy i wydaje mi się, że też i

Różne rzeczy natury obyczajowej nie nastąpiłyby w naszym kraju tak szybko, gdyby nie Joanna Chmielewska.

I wierzyć, nie wierzyć, Joanna Chmielewska, budując silną bohaterkę, samą siebie, czyli Joannę Chmielewską nie jako pisarkę, tylko jako postać w książce,

Joanna Chmielewska powtarzała to za Monteskiuszem, że powaga jest tarczą głupców.

Joanna Chmielewska zmarła 7 października 2013 roku.

Był jeden taki przypadek, kiedy był debiutant, który nawet jeszcze nie wydał pierwszej książki, a już dookoła wydawnictwo robiło, jak Chmielewska, nowa Chmielewska, druga Chmielewska i tak mnie to zezłościło, tak mnie to wtedy zwirytowało, że to był jeden chyba jedyny przypadek, kiedy ja dostałem propozycję napisania polecajki na książkę i powiedziałem nie.

Książka była dobra, tylko że to nie była Chmielewska.

A tu wydawnictwo chciało mnie zmusić do tego, żebym ja też tam, a najlepiej panie Alku, żeby pan w tej polecajce napisał, że to jak Chmielewska.

Joanna Chmielewska jest za dużym symbolem.

Sama Katarzyna Bonda się przed tym broni, też odsyłając do Joanny Chmielewskiej, więc ja mam taki pomysł, że Joanna Chmielewska była cesarzową kryminału, Katarzyna Bonda królową.

Już nie będę mówił o tym followerstwie, o naśladownictwie, o tytułach, ale wyobraźmy sobie, że jednak pani Joanna Chmielewska sprawia nam psikusa i tutaj puka do studia i wchodzi i pyta się, a słuchaj młody człowieku, którą książkę swoją chciałbyś mi zarekomendować?