Mentionsy

Motyw walki politycznej występuje u pana w powieści, czyli mamy starcie między dwiema wielkimi siłami, państwami, które panują nad basenem Morza Śródziemnego, czyli Sycylią Normańską i Cesarstwem Bizantyjskim, a w środku jest Wenecja, która się próbuje wyrwać nie tyle na własną niepodległość, co na swoją potęgę.

Wenecja jest w dziwnym punkcie swojej historii w XII wieku, bo ona po raz pierwszy uświadamia sobie własną moc.

Wenecja musi dostarczyć odpowiednie kontyngenty wojskowe do armii cesarskiej, zwłaszcza flotę.

Morza Śródziemnego, a pośród tego Wenecja, która nie do końca chce, bardziej chce handlować niż walczyć, ale musi walczyć, bo taka jest wola cesarza.

Oczywiście Wenecja i tutaj może się rozczarują niektórzy czytelnicy, bo jest już Bazylika na Placu Świętego Marka.

Jeżeli państwo są zainteresowani tym tematem i jeszcze Sycylijczykiem, tutaj mamy i Sycylię i Wenecję, to zapraszam państwa do poszukania w liście podcastów Więcej niż kryminał moja rozmowa z Dorotą Wellman o obżartuchach komisarzach Montalbano i Brunetti w Sycylijczyku i w Wenecjaninie.

Właśnie jeszcze na tym chciałem chwilę się zatrzymać, że dwunastowieczna Wenecja to jest zupełnie inna Wenecja niż ta barokowa, częściowo renesansowo-barokowa, którą my znamy obecnie, czy rokokowa.

To jest Wenecja sześćdziesięciu czy siedemdziesięciu wysepek.

To jest Wenecja, która w realty jest już murowana, ale na obrzeżach jest tak naprawdę drewniana.

Ten początek, można by napisać to, cienie Wenecji, Wenecja początek, bo to jest początek tego, co później da nam obraz kompletny, dojrzały, który możemy teraz przejść na piechoty, jak tam pojedziemy.

Czyli to jest Wenecja bez tego karnawału, który znamy, ale już z karnawałem, trochę innym, rodzącym się.

Wenecja z dopiero początkującym rzemiosłem szklarskim na Murano.

Wenecja bez La Fenice.

Wenecja z trochę inną kampanią.

Wenecja z Placem Świętego Marka, przez który przepływa kanał.

Wenecja bez Biennale.

Wenecja bez festiwalu.