Mentionsy

Don't take for the crack to crumble the kingdom.

The jack of all trades, a mess of fun.

Jack of all trades, the master of fun.

Wielkie dzięki i do zobaczenia!

Wybiła godzina 20, a więc to znaczy, że czas na dobry groove w Radiu Campus z audycją What's Funk?

Zaczęliśmy sobie klasycznie doktorem Johnem, wiecznie nieodżałowanym, którego z nami nie ma.

Więc zaczniemy sobie od pani, którą na pewno kojarzycie bardzo dobrze, Jill Scott, która wydała w tym roku nową płytę po wielu latach, To Whom This May Concern.

White men, I'm stacking them.

Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach!

Moi drodzy, na razie w takich tempach.

Będziemy powolutku przyspieszać, żeby na końcu was już właściwie rozgrzać, ale teraz legendarny perkusista Bernard Pretty Pearly, czyli pan, który no nie da się chyba wymienić nawet w ilu nagraniach on grał w latach 60-tych i 70-tych, ale grał no z wszystkimi.

Na płytach Beatlesów.

Wielkie dzięki i do zobaczenia!

Wielkie dzięki i do zobaczenia!

No to teraz Omar Coleman, którego znacie, pojawia się też regularnie w tej audycji.

On głównie raczej w solowych klimatach się porusza, ale tym razem jest z Igorem Prado.

Wielkie dzięki i do zobaczenia!

Well, he'll do anything, get in their good graces.

Even if it means he gotta do strange places.

Each time you fill me up with something pure So much joy The little things that seem to mean much more In the lights When I see so many faces And the music takes us to our paradise By my side Every time that we go walking Saying so much without talking

Wielkie dzięki i do zobaczenia!

A przede wszystkim kojarzycie go, jeżeli oglądacie Stevena Colberta.

Wielkie dzięki i do zobaczenia!

Moi drodzy, wracamy, znaczy wracamy do Londynu, bo byliśmy w nim razem z Mamas Gun, a teraz do niego powracamy.

I to ciekawe teraz będzie zespół, który karierę miał w latach 90-tych u szczytu popularności AC jazzu i z takimi ekipami, wiecie, jak Brand New Heavies, jak początki Jamiroquaja, to są wszystko AC jazzowe, początki właśnie w latach 90-tych w Londynie.

No i tak właśnie Galliano powrócili po latach.

Myślę, że płyta warta sprawdzenia i faktycznie cały czas trzymają na klimat AC jazzowy.

Back In The Groove.

Wielkie dzięki i do zobaczenia!

Współpraca w Wrocławiu

No to teraz wspomniany Stephen Colbert i jego zespół, który od całkiem niedawna nazywa się The Great Big Joy Machine.

I to, jeżeli oglądacie Colberta, to możecie go kojarzyć, bo jest to utwór, który oni grają na youtubowych filmikach Colberta.

No więc właśnie The Great Big Joy Machine i Stephen Colbert, który tak jak mówimy, no niestety do końca maja my obaj z FABem jesteśmy fanami.

Fajny miał Acceptance Speech, który trwał z pół godziny.

Jeszcze fun fact jest a propos Kolberta.

Dobra, teraz za to, moi drodzy, wracamy do klasyki.

Teraz byliśmy w US of A w wytwórni Dubtown Records, a teraz wracamy właśnie do Londynu, bo tam jest ekipa Nobian Twist, która też już się tu pojawiała i oni lubią bardzo takie, nazwijmy to, afrykańskie klimaty, tylko właśnie grane na współczesną modłę, z dobrym groovem.

Wielkie dzięki i do zobaczenia!

Pan, który gra na dęciakach i to w taki sposób, który bardzo lubię, jest to bardzo funkowe naprawdę, jednocześnie bardzo melodyjne.