Mentionsy

Te słowa Izajasz w imieniu Pana skierował w stronę króla Senacheryba, a potem prorok zwrócił się do króla Judy, Ezechiarza.

W owych dniach Ezechiarz zachorował śmiertelnie.

Ezechiarz odwrócił się twarzą do ściany, płakał i modlił się.

Myślę, że można zrozumieć taką postawę Ezechiarza.

Ezechiarz chciał jeszcze żyć i służyć Bogu.

Ezechiarz został uzdrowiony w odpowiedzi na żarliwą modlitwę.

Ezechiarz był prawym i bogobojnym królem, ale nie był królem doskonałym.

Nie było rzeczy, której by nie pokazał im Ezechiarz w swoim pałacu i we wszystkich swoich włościach.

Ezechiarz pokazał wysłannikom króla babilońskiego wszystkie skarby, które zgromadził w świątyni i w pałacu królewskim.

Ezechiarz rzekł do Izajasza, pomyślne jest słowo pańskie, któreś wygłosił.

Gdy prorok zapowiada, że jego synowie będą sługami króla babilońskiego, Ezechiarz mówi, to dobrze, skoro dopiero moi synowie dostaną się do niewoli.

Czytamy tam, gdy Ezechiarz rozchorował się śmiertelnie, modlił się do Pana, który go wysłuchał i dał cudowny znak.

Jednak Ezechiarz nie odwdzięczył się za wyświadczone dobrodziejstwo, ponieważ jego serce uniosło się pychą.

Możemy zadać sobie pytanie, czy nie lepiej by było, gdyby Ezechiarz umarł piętnaście lat wcześniej, tak jak pierwotnie zamierzył to Bóg?