Mentionsy

Tak rozpoczyna się opowieść 32 rozdziału Księgi Izajasza.

Jest to opowieść o królestwie mesjańskim, królestwie milenijnym.

Zapowiadanym królem będzie nie kto inny jak Pan Jezus Chrystus.

Każdy będzie jakby osłoną przed wichrem i schronieniem przed ulewą, jak strumienie wody na suchym stepie, jak cień olbrzymiej skały na spieczonej ziemi.

Pamiętamy, że Izajasz wołał już wcześniej, złóżcie nadzieję w Panu na zawsze, bo Pan jest wiekuistą skałą.

Proroctwo Izajasza mówi o królu i o księżętach.

Pan sprawi, że wierzący dorosną w dobie mesjańskiej do pełni swego powołania.

Otworzą się ich duchowe oczy i będą widzieć już nie jak w zwierciadle, niewyraźnie, nie cząstkowo, ale całkowicie, w pełni.

Wierzący w okresie królestwa mesjańskiego będą rozumieli i rozgłaszali Boże prawdy i będą współrządzili z Mesjaszem, Królem, w sposób mądry i sprawiedliwy.

Nie są natomiast w cenie takie przymioty jak szlachetność, prawość, prostolinijność.

Gdy nastanie Królestwo Mesjańskie, nie będzie takich przypadków, że kogoś, kto jest krętaczem, spotkają zaszczyty, ani nie będzie tak, że człowieka niegodnego nazwie się szlachetnym.

Wszystko będzie jawne, sprawiedliwe, dlatego że rządy sprawował będzie sprawiedliwy król i jego prawo, jego słowo będzie kształtowało i prześwietlało wszelkie inne normy, reguły i prawa.

Tysiącletnie królestwo mesjańskie poprzedzi jednak okres wielkiego ucisku, okres trudnych doświadczeń, cierpienia, bolesnych prób.

Dlatego Izajasz przestrzega lud przed beztroską i tym razem, co niezwykłe, apeluje głównie do kobiet.

Potwierdza to fakt, że dzisiaj w kościołach, we wspólnotach chrześcijańskich, w ruchach przebudzeniowych zdecydowanie więcej jest kobiet i dziewcząt, które chętniej odpowiadają na Boże wezwanie, uważniej wsłuchują się w Boży głos.

I to właśnie zapowiada prorok Izajasz.

Te słowa proroka przenoszą nas w czas milenium, czas mesjańskiego królestwa.

Na lud Boży zostanie wtedy wylany Duch z Wysokości, Duch Święty, określany też jako twórcze tchnienie Pana, tchnienie odnawiające świat materialny i duchowy.

Jest to wizja czasów ostatecznych, czasów nadejścia i panowania Mesjasza.

Te słowa proroków cytował apostoł Piotr, gdy przemawiał w dniu Pięćdziesiątnicy do zgromadzonych tłumów, zdumionych przejawami działania Ducha Świętego, który zstąpił na uczniów Chrystusa.

Wielkie duchowe przebudzenie rozpocznie się podobnie jak w czasie pierwszego przyjścia Mesjasza w Jerozolimie.

Skala tego przebudzenia będzie więc nieporównanie większa niż jakiekolwiek dotychczasowe wydarzenie w dziejach ludzkości.

Te niezwykłe zjawiska będą mieć miejsce w czasach ostatecznych.

Potwierdza to wypowiedź samego Jezusa, który mówił o nadejściu Dnia Pańskiego i potwierdził, że wtedy wystąpią zjawiska opisane przez proroków.

Te słowa Joela, zgodne ze słowami Izajasza, zapowiadają pojawienie się Mesjasza w Jeruzalem na Syjonie i rozpoczęcie Jego tysiącletniego królowania.

Znamy imię Mesjasza, Króla.

Już dziś wzywajmy imię Jezusa Chrystusa, powierzajmy Mu wszystkie nasze sprawy i oczekujmy Jego nadejścia jako Króla Królów i Pana Panów.

I nasi starsi biblijni bracia przeżywać będą najszczęśliwszy, najpiękniejszy okres w dziejach swego narodu.

Prorok Izajasz pisze o tym obrazowo.

Te słowa zamykają 32 rozdział Księgi Izajasza, a rozdział następny, 33, rozpoczyna się wołaniem.

Pan zapowiada, złupiliście mój lud, więc ja ograbię was.

Nas, jako lud nowego przymierza, także obowiązuje zakaz wymierzania kary, pomsty względem nieprzyjaciół.

Izajasz intonuje pieśń ufności, pieśń tych, którzy polegają na Zbawicielu.

Zbierać będą łupy, jak się zbiera szarańczę.

Rzucać się na nie, jak mrowie koników polnych.

Jego skarbem jest bojaźń pańska.

Bojaźń pańska jest skarbem wierzących starego i nowego przymierza.

Prorok Izajasz woła dalej.

Kiedy odbywała się wielka konferencja pokojowa w Hadze, kiedy jeszcze trwała.

Dzisiaj działa Organizacja Narodów Zjednoczonych, ale jej inicjatywy na rzecz pokoju też nie są skuteczne.

Im więcej się o nim mówi, tym bardziej widać, jak nieskuteczne są nasze wysiłki.

Izajasz woła dalej, słuchajcie najdalsi, co uczyniłem, poznajcie najbliżsi mą siłę.

Podobnie jak bezbożni, którzy formalnie należą do Kościoła, nie są Kościołem.

I dzisiaj człowieka żyjącego z Bogiem na co dzień możemy opisać tak, jak czyni to prorok.

Końcowa część XXXIII rozdziału Księgi Izajasza zawiera kolejną pieśń o chwalebnej przyszłości.

W Jerozolimie Bóg objawia swoją moc i opiekę nad Izraelem.

Żadna flota nieprzyjaciela nie zagrodzi miastu, nad którym czuwa Bóg.

Izajasz woła, tam mamy Pana potężnego, zamiast rzek o szerokich odnogach.

Ustanowi w Jerozolimie centrum wielkiego duchowego przebudzenia w czasach mesjańskich.

Oto jak niezwykłe proroctwo przekazuje nam Zachariasz odnośnie nadejścia Mesjasza.