Mentionsy

Te ostre słowa surowej przestrogi otwierają dwudziesty ósmy rozdział Księgi Izajasza.

Od początku XXVIII rozdziału Księgi Izajasza czytamy Biada pysznej koronie pijaków Efraima, więdnącemu kwieciu jego wspaniałej ozdoby, którą żyzna dolina nosi na szczycie.

Jest bardzo prawdopodobne, że uczestnicy biesiad oddani pijatyce przecześniali prorocze słowa Izajasza.

Ludzie słuchający Izajasza mieli mu za złe, że ciągle przekazuje im w Bożym imieniu napomnienia, przestrogi, nakazy.

Piotr Apostoł, cytując w swym pierwszym liście proroctwo Izajasza, napisał Ponieważ zaznaliście dobroci samego Pana, zbliżcie się do Niego jeszcze bardziej, bo to jest właśnie ów kamień żywy, wzgardzony przez ludzi, ale wybrany przez Boga.

Końcowy fragment XXVIII rozdziału Księgi Izajasza zapowiada nadejście ostatecznej rozprawy Bożej.

Takie niezmiernie ważne przesłanie zawiera końcowy fragment XXVIII rozdziału Księgi Izajasza, a następny XXIX rozdział otwiera proroczy poemat zapowiadający przyszłe losy Jerozolimy.

Proroctwo Izajasza rozpoczyna się następująco.

Okres czasu, który obejmuje ta wizja, biegnie od dni życia Izajasza, czyli od około 700 lat przed naszą erą, aż po wydarzenia eschatologiczne, wydarzenia końca świata.

A najgorszy atak wrogów, zgodnie z proroctwami Izajasza i Zachariasza, nastąpi w przyszłości, w czasach końca.