Mentionsy

W dolinie widzenia ktoś mur rozwala i krzyk się wzbija ku górze.

Ta prorocza wizja spełniła się niedługo po wypowiedzeniu owych słów przez Izajasza.

Gdyby nie działalność Izajasza i właściwa postawa bogobojnego króla Hiskiasza, Jerozolima upadłaby jeszcze szybciej niż stało się to w rzeczywistości.

Zwróćmy uwagę na słowa proroka zapisane w XXII rozdziale Księgi Izajasza, wierszu IX i X.

Widzieliście, jak były liczne szczerby w murach miasta Dawidowego.

Zabijanie wołów i zażenanie baranów.

Zajadanie mięsa i zapijanie winem.

Bez troska i pycha Judejczyków zostanie potępiona, zapowiada Izajasz.

Niedługo po wypowiedzeniu przez Izajasza owego proroctwa Jerozolima została otoczona przez potężną, prawie dwustutysięczną armię w senach ryba.

Znamy tę historię z opowieści Ksiąg Królewskich i Kronik i wiemy, że stało się tak jedynie dzięki działaniu proroka Izajasza i dzięki bogobojnej, pokornej postawie króla Hiskiasza.

Jak wiemy, świątynia i całe miasto zostały zburzone i zrównane z ziemią niedługo potem, w siedemdziesiątym roku naszej ery, a więc w niespełna czterdzieści lat później jeszcze za życia niektórych spośród tych, którzy słyszeli słowa Jezusa.

Tak więc proroctwo Izajasza o ciężkich chwilach Jerozolimy w jakimś stopniu już się wypełniło.

Ale końcowe, ostateczne spełnienie tych słów nastąpi w czasach eschatologicznych, gdy doświadczenia wielkiego ucisku poprzedzą przyjście Mesjasza.

W drugiej części XXII rozdziału Księgi Zajasza zapisane jest proroctwo o Szebnie i Eliakimie.

Posłuchajmy słów Izajasza.

Natomiast prorok Izajasz woła, tak mówi Pan, Bóg zastępów, idź, wejdź do tego ministra, do szebny, zarządcy pałacu, który sobie wykuwa grobowiec wysoko i w skalę drąży dla siebie komnatę.

I tocząc Cię, zwinie w kłębek jak piłkę, rzucając po ziemi przestronnej.

Tam umrzesz i tam pójdą pojazdy, z których się chlubiłeś.

Izajasz zapowiada, że sam Pan spowoduje, iż szczebna straci swe wysokie stanowisko i nie spocznie w przygotowanym przez siebie grobowcu, ale zostanie strącony, wypędzony i pochowany w dalekiej ziemi.

Izaja żowoła.

Wbiję go jak kołek na miejscu pewnym i stanie się on tronem chwały dla domu swego Ojca.

Zawiodą się i upadną, zginą, podobnie jak on.

Jak byś się czuł, gdyby nagle spadł on z hukiem w dół?

Ale to nic w porównaniu z zawodem, rozpaczą, tragedią, jaka stanie się udziałem tych wszystkich, którzy dali się zwieść antychrystowi, temu, który wydawał się być panem i władcą, a okaże się zwodzicielem i straceńcem.

Wszystko przemija.