Mentionsy

To główne zapowiedzi prorocze zawarte w XXI rozdziale Księgi Izajasza.

Pamiętamy, że rozdział ten należy do dłuższej sekwencji proroctw Izajasza zapowiadających sąd nad narodami, których historia była powiązana z dziejami Izraela.

Narody, o których w przyszłości mówi Izajasz, były wrogo usposobione względem narodu wybranego przez Pana.

Przekonują nas o tym dzieje wielkich mocarstw, cała historia ludzkości, przekonują nas o tym także prorocze słowa Izajasza.

Musimy powiedzieć, że z pewnością były one czytelne i zrozumiałe dla tych, do których Izajasz kierował swoje słowa.

Możemy dzisiaj stwierdzić, że obrazy, które wyrysował Boży prorok, odnoszą się zarówno do wydarzeń z bliższej przyszłości, które z naszej perspektywy należą już do czasów historycznych, jak też do przyszłości odległej, do czasów eschatologicznych, do wydarzeń wielkiego ucisku, milenijnego królestwa i wiecznego panowania Mesjasza Chrystusa.

XXI rozdział Księgi Izajasza rozpoczyna się następująco.

Jak huragany przelatujący nad Negebem, tak on przychodzi z pustyni, z okolicy strasznej.

Pamiętamy, że już wcześniej Izajasz zapowiadał upadek Babylonu.

Również w wizji danej Janowi na wyspie Patmos widzimy krainę, w której pełno jest wód.

I widziałem kobietę, siedzącą na czerwonym jak szkarła zwierzęciu, pełnym bluźnierczych imion.

Podobnie jak Fatamorgana na pustyni imitująca prawdziwą oazę pełną źródlanej wody i zieleni, Babilon symbolizuje łudę bogactwa i szczęścia tworzonego przez pysznego człowieka, sprzeciwiającego się Bogu.

Babilon nie był w sensie duchowym prawdziwą oazą, zaspokajającą pragnienia człowieka.

Każdy z nas musi zastanowić się i postawić sobie szczere pytanie, czy ja czerpię z prawdziwego Bożego źródła wody życia?

Prorok Izajasz woła.

Elam, czyli Persja i Media to nazwy dwóch narodów tworzących potęgę Medopersji, mocarstwa, które dopiero miało się rozwinąć, spychając w niebyt potęgę Babilonii.

Izajasz zapowiedział upadek Babilonu i inwazję nowego mocarstwa Medopersów.

Chwyciły mnie skurcze bolesne, jak bóle rodzącej.

Izajasz oczekiwał upadku Babilonu.

Prorok Izajasz składa tu świadectwo o prawdziwej naturze żywego Boga.

Pan pragnie uratować jak największą liczbę ludzi.

Gdy ujrzy poczet jazdy jeźdźców na koniach parami, jeźdźców na osłach, jeźdźców na wielbłądach, niech patrzy uważnie, z wielką uwagą.

Te słowa brzmiał jakby były relacją naocznego świadka najazdu na Babilonię, który to najazd i doszczętne rozbicie potęgi babilońskiej miały miejsce dopiero 200 lat później.

Prorok Izajasz zwraca się na koniec do ludu babilońskiego.

Izajasz przekazał proroczą wizję, darowaną mu przez Pana, przepowiedział dramatyczne okoliczności upadku Babilonu, porównując jego klęskę do młódzki na klepisku.