Mentionsy

Siemanko, nie ma to jak poniedziałkowy poranek.

Po pierwsze, mam na karteczce zapisane, właściwie to jest torebka, bo byłem w miejscu, gdzie były kanapki i mówię do pani, proszę pani, bo zapomnę albo coś, albo nie zapomnę, ale nie chcę przekręcić.

Myślałem, że do pani poproszę kanapkę.

Proszę w odpowiednim momencie.

Ale to lepiej chyba, żeby było komplement, obelga, tak powiedziałeś?

Ale to też, jak o tym pomyślimy, to jeżeli komplementem jest góra i dół, to komplement to jest chleb?

No to ja bym powiedział, że komplementem powinno być to, co jest między chlebem.

Na przykład, ja wiem, że niespodziewanie ona wyjechała, ale trochę chleba, dobrego chleba i dobra oliwa i nic więcej nie trzeba.

Tak obiektywnie chleb potrafi być bardzo dobry, ale myślę, że w koncepcie dodatków i chleba musiałbyś się zgodzić, że wnętrze kanapki jest ważniejsze od chleba.

Nie mogę tak powiedzieć.

Nie ma klapsa w podcaście Abelarty.

My po prostu zaczynamy od razu bez klapsa.

Bardzo kapitalistyczny, ale jedyne, co jest w naszym życiu policzalne, to pieniądze.

A jeżeli tak, to właśnie chciałbym bardzo serdecznie pozdrowić dwójkę patronów, którzy w moim konkursie, bardzo małym, pod tytułem Zgadnijcie, gdzie jestem.

I chciałbym serdecznie... To był taki podchwytliwy konkurs?

No taki, że zrobiłem jakiś taki mikrofilmik i tam pokazałem, że jestem... Ja widziałem ten filmik, oglądałem, tylko myślałem, że na przykład nie znałem odpowiedzi.

Myślałem, że będzie podchwytliwe, wiesz, gdzie jestem.

To bym wtedy nigdy nie zgadł i nikogo bym nie pozdrowił, a tak to mam wielką okazję.

No ale to jest taka nagroda, z którą ja z radością wiesz, że mogę pozdrowić dwójkę naszych patronów.

Może stworzymy jednostronną kanapkę bez drugiego chleba i pozdrowimy obaj.

Moi drodzy, serdecznie pozdrawiam.

Mówisz poważnie?

Mówię w pełni poważnie.

No, może tak być, ale jestem gotów podjąć to ryzyko.

Zawsze jesteś gotowy podjąć wszelakie ryzyka.