Mentionsy

Mówimy o bezprecedensowej roli Jareda Kushnera w potencjalnej drugiej administracji prezydenta Trumpa, gdzie jego działania, powiedzmy nieformalnego wysłannika, splatają się z jego prywatnymi interesami biznesowymi.

Wiesz, moim zdaniem, żeby w ogóle zrozumieć działania Jareda Kushnera, musimy porzucić takie przestarzałe schematy myślenia o dyplomacji.

Oni uznali operację firmy Kushnera za niezadowalające pod każdym względem.

W wiedzę i relacje, które Kushner budował latami.

Sam Kushner zresztą podkreślał, że pozyskał większość finansowania jeszcze przed ostatnimi wyborami, starający się właśnie zapobiegawczo uniknąć konfliktu.

Działania Kushnera idealnie wpisują się w ten paradygnat.

A w przypadku Kushnera jest to jeszcze groźniejsze, bo jego kapitał pochodzi od autokratycznych reżimów z Zatoki Perskiej.

Skuteczność Kushnera jako negocjatora w gazie wynika właśnie z tych wielopoziomowych relacji.

Tego samego dnia, w którym ogłoszono porozumienie w sprawie zawieszenia broni, firma Kushnera i saudejski PIF ogłosiły umowy o wartości 55 miliardów dolarów na przejęcie giganta gier wideo Electronic Arts.

Jak donosił Financial Times, udział Kushnera, nieformalnego wysłannika prezydenta, może znacząco ułatwić jej przejście przez ten proces.

Paradoksalnie fakt, że Kushner nie pełni formalnej płatnej funkcji rządowej znacząco zmniejsza ryzyko prawnego konfliktu interesów.

Podsumowując moje stanowisto, działalność Jareda Kushnera to po prostu manifestacja nowej, pragmatycznej ery w polityce zagranicznej.

Niewątpliwie przypadziek Jareda Kushnera zmusza nas wszystkich do fundamentalnej refleksji nad tym, gdzie w XXI wieku powinny przebiegać granice między sferą prywatną a publiczną.