Mentionsy

Bóg przychodzi.

Dostrzegając naszą potrzebę, wstępuje do nas Bóg.

Bóg przygotował, jak mówi Paweł, kąpiel odradzającą.

To znaczy o tym, że Bóg widzi krzywdę człowieka, upomina się o nią.

Przypomina wszystkim, którzy krzywdzą, że Bóg jest cierpliwy i łaskawy.

Umiłowani w Panu, wiele w trakcie świąt śpiewamy o tym, że Bóg w swej łasce zniża się do nas.

Po tym rozmyślaniu będziemy śpiewali Bóg się rodzi, moc truchleje.

Bóg się rodzi, moc truchleje, Pan niebiosów obnażony.

Odsłonił się Bóg.

Objawił się Bóg.

Ale to, co najważniejsze, to, co istotne, by wrócić do Boga, by być z Bogiem i by przede wszystkim odkryć to, o czym czytamy dzisiaj w liście do Tytusa, że Bóg nie ze względu na naszą doskonałość, naszą ludzką, która jest ułomna, czyli nie z doskonałością, przyszedł do nas.

Bóg porzucił szczęście swoje.

I choć przyszedł Bóg do całego świata, bliska nam jest także ta czwarta zwrotka, którą śpiewamy.

Słuchając Ewangelii Bożonarodzeniowej powinniśmy na nowo uświadomić sobie, że Bóg nie wzgardził żadnym człowiekiem, żadnym narodem.

Bóg, który stał się człowiekiem, stał się Synem Człowieczym.

Zniżył się Bóg do nas, żeby nas podnieść, wywyższyć.

I usługiwali sobie nawzajem i całemu stworzeniu, tak jak Bóg to czyni i daje nam przykład temu przez Syna swego Jezusa Chrystusa.

Śpiewamy kolędę, Bóg się rodzi.