Mentionsy

Bartymeusz, usłyszawszy, że to Jezus Nazaretu, począł wołać i mówić.

Jezusie, Synu Dawida, zmiłuj się nade mną.

Jezus przechodząc przez Jerycho słyszy wołającego za nim człowieka.

Jezusie, Synu Dawida, zmiłuj się nade mną.

Oto tłum ludzi próbuje się dostać w otoczenie Jezusa, a niewidomy nie miał praktycznie żadnych szans, aby przepchnąć się do idącego mistrza, ponieważ ten idąc przez miasto to był tu, a zaraz mógł znaleźć się gdzieś indziej dalej.

Bartymeusz postanowił jednak z całych sił wołać, aby Jezus go usłyszał.

Wtedy Jezus przystanął i rzekł do uczniów, zawołajcie Go.

Bartymeusz w tym momencie zrzucił swój płaszcz, porwał się z miejsca i poszedł do Jezusa.

Jezus odezwawszy się, rzekł mu, co chcesz, abym ci uczynił?

Jezus, gdy go dostrzegł, powiedział do niego, wiara twoja cię uzdrowiła.

Jezus idzie, a za Nim podąża tłum ludzi.

Słysząc, że zbliża się Jezus, wzywa Go, woła do Niego, Synu Dawida, zmiłuj się nade mną.

Jezu, jeśli Ty mnie wołasz, to ja już chcę...

Bartymeusz jeszcze nie widzi Jezusa, ale idzie w stronę Jego głosu.

Wtedy pada pytanie, które Jezus stawia każdemu z nas.

Jezus przecież wie, że Bartymeusz jest niewidomy, a jednak pyta, bo wiara domaga się wypowiedzenia pragnienia.

Jezus nie tylko zatrzymał się.

Abyśmy mogli już z wiarą podążać, tak jak Bartymeusz za Jezusem.

Dalej pragniemy wstawać, podnosić się, iść do Jezusa.

Niekoniecznie w jakichś cudownych efektach, niekoniecznie w jakichś niesamowitych zdarzeniach, ale w Tobie, Panie Jezu, nasza wiara jest żywa, skuteczna i uzdrawiająca.

A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niechaj strzeże serce naszych i myśli naszych w Panu naszym Jezusie Chrystusie, ku żywotowi wiecznemu.