Mentionsy

Gdy mówił do mnie, wstąpił we mnie Duch, postawił mnie na nogi i usłyszałem Mówiącego do mnie.

Wydaje się, że słowo mówiącego w przekładzie ekumenicznym zapisane jest wielką literą.

Wydaje się, że to słowo mówiącego do ludu jest czymś oczywistym, samym przez się zrozumiałym, a jego towarzyszenie w drodze i dawanie znaków to po prostu wypełnienie przymierza, które Bóg zawarł z tym ludem.

Poznajemy słowa mówiącego.

Każde słowo mówiącego posiada swój historyczny kontekst, podobnie jak dzisiejsze czytanie z Księgi Ezechiela.

Ze względu na mówiącego, Słowo to jest pełne mocy, rozsadza, burzy i kruszy w człowieku oraz w ludach wszystko, co musi być rozsadzone, zburzone i skruszone, aby zrobić miejsce Bożemu Słowu, Słowu pełnemu życia,

Dlaczego nie cierpimy z powodu łaknienia Słowa Mówiącego?

I usłyszałem mówiącego do mnie.

Również my, gdy słyszymy mówiącego do nas, powinniśmy odłożyć wszystko inne na Bóg.

Prorok sam potrzebuje słuchania Słowa Mówiącego, ponieważ dotyczy ono także Jego samego proroka, Syna Człowieczego.

Suma rutyniarstwa w życiu jednostek prowadzi z czasem do uwstecznienia całego ludu, do wyjałowienia jego działania i do miałkości, do niezdolności dostrzegania i słuchania siebie nawzajem ze zrozumieniem, a w konsekwencji także do niezdolności słuchania mówiącego w Biblii Boga.

W rutyniarstwie lekko traktujemy mówiącego, nie wdrażamy jego wskazań, idziemy na skróty, wymyślamy rozwiązania, w których Słowo Pana musi ustępować naszemu, naszemu własnemu rozwiązaniu spraw.

W ten sposób powoli oddalamy się od mówiącego, aż do chwili, kiedy go słyszymy, coraz słabiej.

Potrzebujemy niezmiennie Słowa Mówiącego, Słowa Boga.

Niezależnie od tego, czy słowo mówiącego wydaje się nam łatwe czy trudne, miłe czy przykre, pasujące do naszej sytuacji czy nie.

Do sprawdzania, czy nasze myślenie jest właściwe i zgodne ze Słowem mówiącego.

Słuchajmy Słowa mówiącego naszego Boga.