Mentionsy

Wystawa Ewy Partum w MOCAK-u to opowieść o przestrzeni kobiet w sztuce.

Wystawa w MOCAK-u, Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie, prezentuje dorobek jednej z najważniejszych postaci polskiej neoawangardy Ewy Partum.

W swoich działaniach Ewa Partum wykorzystywała podstawowe narzędzie komunikacji, jakim jest język, który w jej rękach stawał się materią artystyczną poddawaną różnym eksperymentom.

W MOCAK-u obszernie prezentowane dzieła Partum zostały przeplecione pracami awangardowych i współczesnych artystów, pozwalając osadzić dorobek artystki w szerszym kontekście historycznym i pokazać jej wpływ na kolejne pokolenia.

Partum, dziś uznawana za jedną z ikon sztuki lat 70., nie tylko współtworzyła język polskiej neoawangardy, lecz także wytyczyła drogę dzisiejszym twórczyniom, dla których sztuka pozostaje przestrzenią krytycznego namysłu nad rolą ciała, języka i obecności kobiet w sferze publicznej.

Wystawa odbywa się w szczególnym momencie zarówno w życiu Ewy Partum, która obchodzi 80. urodziny i 60-lecie pracy artystycznej, jak i w historii polskiej sztuki, w której wraca się i ponownie ocenia dokonania artystek prekursorek.

Twórczość Partum przypomina, że konceptualizm i sztuka feministyczna w Polsce rozwijały się często w opozycji do obowiązujących patriarchalnych struktur artystycznego świata, w których kobiety musiały nieustannie walczyć o własne miejsce i głos.

Wystawa zaczyna się napisem na ścianie Ewa Partum, składającym się z imion i nazwisk osób, które towarzyszyły artystce w jej twórczej drodze.

Partum opakowała w czarny i biały papier dwa wypożyczone obrazy Tadeusza Cantora z jego cyklu Multipart.

Partum w swoich działaniach pytała jednak przede wszystkim o obecność kobiet artystek w przestrzeni publicznej, o ich prawa i widzialność.

Ciałem kobiety, jak Partum podkreślała.

W Biurze Poezji Instytucji Sztuki powołanej przez Andrzeja Partuma męża artystki, artystka na wycieraczce umieściła warstwę kleju.

W sztuce konceptualnej forma miała wyrażać to, co chciało się powiedzieć, dopowiada Ewa Partum.

Partum przy tworzeniu konceptualnych prac często wykorzystywała własne ciało, bo to właśnie ciało kobiety miało wytyczać przestrzeń dla sztuki kobiet, konfrontując się z dominującym porządkiem patriarchalnym.

Działania artystyczne Partum antycypowały dzisiejsze praktyki sztuki feministycznej i aktywistycznej.

Sztuka Partum pozostanie aktualna tak długo, jak długo kobiety będą miały ograniczone prawa do należnej im obecności w przestrzeni społecznej i politycznej, do wolności decydowania o własnym losie.