Mentionsy

Trzeci sezon Euforii.

W trzecim sezonie Euforii młode kobiety cierpią tak, by wzbudzać pożądanie, bo te inscenizowane spazmy mają przypominać sceny seksu oralnego z tendencyjnego internetowego filmu dla dorosłych.

Ani Euforii, przełomowej produkcji, która szukała diagnoz i nawet gdy rozpędzała się w grotesce, pozostawała autentyczna w próbie nazywania udręk generacji Z.

W Euforii od samego początku było dużo seksu.

Wstrząs był tylko narzędziem, a reżyser euforii prowokacyjną formę wypełniał treścią o dużej wadze i wysokim społecznym rezonansie.

Albo na jaką przemoc są narażone nastoletnie osoby LGBT+, to, że w Euforii postać transpłciowej Jules od początku funkcjonuje w sposób absolutnie podmiotowy, a nie jest protekcjonalnie traktowanym elementem uniwersum wstawionym do świata serialu, by pozorować różnorodność, potwierdzało, że Levinson wie co robi.

Trzeci sezon Euforii czerpie z mizoginistycznej tradycji kinematografii.

Cała głębia zniknęła i dziś na euforii mogłaby oprzeć swój dokument Nina Menkes.

Od kryzysu tożsamości do OnlyFans, dlaczego bohaterki w trzecim sezonie Euforii straciły wielowymiarowość?

Cassie z Euforii też miała wielki potencjał, może nawet największy.