Mentionsy

Vogue Polska
Vogue Polska
24.11.2025 15:47

Artykuł: Andy Warhol: król pop-artu, nieśmiały ekscentryk i legenda XX wieku

Andy Warhol był kimś znacznie więcej niż artystą. Ekscentryk, nieśmiały chłopak czy artystyczny wizjoner? Warhol bez wątpienia miał wiele twarzy, a my przypominamy najważniejsze momenty z jego biografii.

 

Autorka: Karolina Broda

 

Artykuł przeczytasz pod linkiem: https://www.vogue.pl/a/andy-warhol-zycie-sztuka-i-dziedzictwo-ikony-pop-artu

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 51 wyników dla "Warhol"

Andy Warhol, król pop-artu, nieśmiały ekscentryk i legenda XX wieku.

Andy Warhol był kimś znacznie więcej niż artystą.

Warhol bez wątpienia miał wiele twarzy, a my przypominamy najważniejsze momenty z jego biografii.

Życie Andy'ego Warhola jest prawdopodobnie lepiej udokumentowane niż życie jakiegokolwiek innego artysty w historii świata.

Wszystko dlatego, że Warhol zbierał, a następnie segregował przedmioty swojej codzienności – bilety, rachunki, wycinki.

I to właśnie ta wiara doprowadziła Warhola do tego, że stał się legendą za życia oraz ikoną na miarę XX wieku.

Życiorys Andy'ego Warhola.

Początki i pochodzenie Andrew Warhola juniora.

Andy Warhol przyszedł na świat jako Andrew Warhola w Pittsburghu w 1928 roku i był ostatnim dzieckiem Andreja oraz Julii, emigrantów z terenów dzisiejszej Słowacji, którzy w USA znaleźli swój nowy dom.

Szybko okazało się jednak, że najważniejsza rola w życiu Warhola przypadła jego matce.

Warhol był dzieckiem małomównym, częściowo przez problemy z angielszczyzną, z trudnościami odnajdywał się też w sytuacjach społecznych.

Andy Warhol dostał się na Carnegie Mellon University w swojej rodzinnej miejscowości, choć na późniejszych etapach życia bardzo lubił mówić o sobie jako samouku, co było częścią przemyślanej, artystycznej kreacji.

Początki Warhola wiążą się z pracą ilustratorską.

Czytamy na stronie The Andy Warhol Foundation for the Visual Arts.

Wpływ zamachu Valérie Solanas na życie i twórczość Warhola.

Na lata 60. przypadają kolejne istotne w kontekście biografii Warhola wydarzenia.

Radykalna feministka, autorka prowokacyjnego Scam Manifesto, w którym snuje wizję świata bez mężczyzn, Valerie Solanas próbuje zabić Andiego Warhola.

Rok wcześniej Solanas powierzyła Warholowi scenariusz swojej sztuki, który ten niestety zgubił.

Solanas poważnie zraniła Warhola, który musiał odbyć operację ratującą życie.

Zamach Solanas, choć nieudany, był kulminacyjnym punktem w życiu Warhola oraz miał dalekosiężne skutki dla jego zdrowia psychicznego i sztuki.

Warhol zmienił swoje podejście, coraz bardziej selektywnie podchodząc do ludzi, którymi się otaczał.

Pop-art i jego definicja według Warhola.

Rola Warhola w rozwoju pop-artu.

W czasach Warhola absurdalne wręcz wydawało się, żeby artysta zajmował się tematami popularnymi czy codziennymi.

Mimo że Warhol nie był pierwszym przedstawicielem pop-artu, to bez wątpienia zyskał miano najbardziej rozpoznawalnego, ale też kontrowersyjnego.

Warhol odkrył, jak można używać tych narzędzi do zapewnienia sławy sobie i swojej sztuce.

Warhola fascynowała sfera codzienności, banalności, ale też użyteczności.

Adam Lehodej niezwykle trafnie nazywa pracę Warhola arcydziełami konsumpcji.

Odczytują sztukę Warhola jako rodzaj metakomentarza na temat nowoczesnego społeczeństwa, w którym żyjemy.

Ikoniczne dzieła Warhola.

Seria obrazów Warhola przedstawiająca 32 puszki z zupą pomidorową marki Campbell była kluczowym momentem, który zapewnił mu dalszy rozwój artystycznej kariery.

Jest cała masa mitów oraz spekulacji tyczących tego, jak doszło do stworzenia tego dzieła oraz kto podpowiedział Warholowi akurat taki pomysł.

Jedna z nich mówi o tym, że Warhol miał jadać właśnie taką zupę codziennie na obiad przez 20 lat.

Hollywoodzkie gwiazdy, muzycy, a nawet politycy, Warhol swoim wyjątkowym stylem sportretował całą plejadę najbardziej znanych postaci XX wieku.

To najpopularniejsza rzeźba Warhola.

Warhol pokazał je w 1964 roku w Stable Gallery w Nowym Jorku.

Warhol mawiał, że możesz oglądać telewizję i widzieć Coca-Colę, wiedząc, że zarówno prezydent pije Coca-Colę, Liz Taylor pije Coca-Colę i pomyśleć tylko, że ty też możesz pić Coca-Colę.

Coca-Cola była symbolem kultury masowej, a u Warhola powracającym, fascynującym motywem artystycznym.

Artyści i performerzy związani z The Factory, słynne The Factory, and Diego Warhola było czymś znacznie więcej niż tylko studiem.

The Factory zrzeszało ludzi podobnych do Warhola, niekonwencjonalnych, ekscentrycznych, lubiących eksperymentować, osoby z marginesu lub, podobnie jak Andy, zagubionych homoseksualistów.

Chyba każdy zna ikoniczną okładkę debiutanckiej płyty The Velvet Underground nagranej wspólnie z Nico z Bananem na białym tle, którą zaprojektował nie kto inny jak Andy Warhol.

Warhol był także producentem Krążka i to na jego prośbę niemiecka modelka oraz wokalistka zdecydowała się dołączyć do projektu.

Edie Sedgwick jako Musa Warhola.

Choć została zapamiętana przede wszystkim jako Musa Andiego Warhola, to fascynowała także innych twórców tamtego okresu.

Czytamy o relacji Sedgwick oraz Warhola na Vanity Fair.

Choć Sedgwick była wiodąca aktorką w wielu filmach Warhola, m.in.

Andy Warhol dziś – wpływ na sztukę i kulturę.

Andy Warhol inspirował kolejne pokolenia artystów, przewidywał, że w przyszłości każdy będzie sławny tylko przez piętnaście minut i po części miał rację, a jego dzieła po dziś dzień budzą liczne emocje.

Pojawiają się kolejne seriale oraz filmy na jego temat, pamiętnik Andiego Warhola na Netflixie, ale też książki.

Niedawno po polsku ukazała się publikacja Andy Warhol.

Legenda, którą Warhol stał się już za życia, nie przemija.