Mentionsy

W co gra Iran?

I czy Amerykanie dobrze rozpoznali sytuację w Iranie?

Zacznijmy Piotrze od Iranu i Stanów Zjednoczonych.

Pierwsze pytanie, jakie mi się cały czas nasuwało, to czy Donald Trump, czy administracja amerykańska dostała właściwe informacje od amerykańskiego wywiadu na temat tego, czym dysponuje Iran?

Wydaje się, że tym głównym celem była zmiana systemu politycznego, zmiana reżimu w samym Iranie.

Przeświadczenie, ponieważ Iran właśnie przeszedł, czy przechodzi tak naprawdę drugą rewolucję.

To nie jest już rewolucja islamska, tylko raczej rewolucja, która przepycha Iran na stronę cywilnej junty wojskowej.

Przypomnę, że do tej pory Iran był zarządzany przez ajatollahów, był taką klasyczną teokracją, ale teokracją cywilną.

Natomiast w tym momencie, ze względu na to, że władze kontrolę nad państwem przejmują wojskowi z Gwardii Rewolucyjnej, która do tej pory miała pełnić taką rolę zabezpieczającą reżim, właśnie ten reżim Ayatollahów, to Iran zamienia się właśnie w tą juntę wojskową.

Generał Golibow jest jednym z czołowych dowódców, czy był jednym z czołowych dowódców Gwardii Rewolucyjnej, ale chcę przypomnieć, że w latach 90-tych, kiedy Iran przechodził dosyć istotne zmiany, też takie świadomościowe, kiedy w Iranie bardzo mocno wybrzmiał nurt reformatorski, kiedy do władzy doszedł prezydent Hatami, właśnie generał Golibow jako przedstawiciel tej umiarkowanej części ILGC

Został po pierwsze burmistrzem Teheranu, czyli praktycznie największego miasta, tak naprawdę świata samego w sobie, jeśli chodzi o Iran, a po drugie był właśnie prawą ręką prezydenta Hatamiego, tego tak zwanego uśmiechniętego muły, który w latach 90. prowadził Iran w stronę reform.

Ale jeszcze zanim wrócimy do kwestii wywiadu, tego czy on dobrze działał amerykańskiego, jaką rolę odegrał, to znasz dobrze Iran.

Czy twoim zdaniem ten Iran teraz po wojnie będzie inny od tego przed wojną?

No to będzie diametralnie inny Iran.

To już jest inny Iran.

To już jest Iran, który przechodzi najbardziej fundamentalną zmianę od 1979 roku.

Więc ten Iran, z którym teraz będziemy mieli do czynienia, to będzie zupełnie inaczej sformatowany Iran.

Tak naprawdę teraz dopiero na nowo zacznie się generować ten system, który będzie tym Iranem zarządzać.

Co ciekawe, kiedy Amerykanie przed paroma tygodniami, przed dwoma, zdaje się, tygodniami wspominali o tym, że są gotowi, po raz pierwszy stwierdzili, że są gotowi do rozmów z Iranem, to właśnie na negocjatora po stronie irańskiej wskazywali Golibowa.

Inna frakcja, inna grupa przejmuje władzę w Iranie, no bo to nie oznacza, jak rozumiem, liberalizacji tego, że ten reżim zmięknie, tylko po prostu inna grupa ludzi przejmuje władzę.

Podczas gdy generał Wahidi jest przedstawicielem takiej starej, tak jak wspomniałeś, twardej szkoły islamskiej, reżimowej, takiego hardkoru Islamskiej Republiki Iranu, no to Golibow, o czym wspominałem wcześniej, jest właśnie przedstawicielem bardzo reformatorskiego nurtu.

I RGC, co trzeba sobie zdać sprawę z tego, jest już od co najmniej 20 lat największą firmą w Iranie.

Ma też kontrolę nad rynkiem nieruchomości i rynkiem budowlanym, który w Iranie akurat rozwijał się bardzo szybko, no bo to jest kraj, który bardzo szybko rośnie demograficznie i są tam ogromne potrzeby związane z mieszkalnictwem.

To jest w końcu formacja wojskowa, która ma największą sieć sklepów wielkopowierzchniowych w Iranie, takich Lidlów czy Biedronek irańskich, prawda?

Bo przypomnę, że Iran jest od dziesiątych lat obłożony różnego rodzaju sankcjami.

Czy zgadzasz się z tym, co mówił Paweł Rakowski tu w rozmowie, którą mieliśmy dwa dni temu, który uważa, że to, że Iran przetrwał tak długo tę wojnę, że nie poddał się, że zmusił Amerykanów tak naprawdę do...

Opowiadanie o tym, że Iran jest krajem ideowym, jest głębokim nieporozumieniem.

Iran jest krajem, bym powiedział, głęboko zakłamanym.

W Iranie co piątek w uroczystościach religijnych bierze co najwyżej 2% społeczeństwa.

Kiedyś będąc na stypendium w Iranie, to jest tylko taki, bym powiedział, bardzo prosty przykład, na początku lat dwutysięcznych.

Dodatkowo trzeba jeszcze pamiętać o tym, że prawdziwe problemy ekonomiczne Iranu się dopiero zaczynają.

To, że na papierze coś zostanie zniesione, to wcale nie znaczy, że to rzeczywiście będzie czymś pozytywnym dla samego Iranu.

Sam fakt, że nawet już to zostanie zaimplementowane, to nie znaczy, że ktokolwiek będzie chciał z tym Iranem robić te interesy.

Był wspólny wróg, byli nim talibowie i amerykańskie F-16 lądowały we wschodniej części Iranu po to, żeby zatankować paliwo, czy żeby tam wymienić inne rzeczy.

Chcę tylko powiedzieć, że sytuacja ekonomiczna w Iranie jest totalnie dramatyczna.

Rosjanie tydzień po rozpoczęciu konfliktu wstrzymali transporty zboża do Iranu.

Znaczy my sobie z tego może teraz jeszcze nie za bardzo zdajemy sprawę, ale po tym co Iran zrobił w regionie, po tych wszystkich rakietach, które wystrzelił,

No i oczywiście po tym, jak Iran zablokował cieśniny Ormus, powodując ogromne straty dla biznesów w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Kuwejcie, Arabii Saudyjskiej i tak dalej, jest...

Dawno nic tak Arabów nie zjednoczyło, jak właśnie nienawiść do Iranu w ostatnim czasie.

Iran nie może liczyć na to, że będzie krajem, który będzie przyjacielsko i partnersko traktowany w regionie.

Poza tym wspominałem również o Armenii, która do niedawna była dla Iranu jednym z najważniejszych takich okien na świat.

Głównie na Rosję, ale to była ta droga, którą Iraniczycy przemycali całą masę rzeczy.

Wróćmy do Iranu i do rozmów i do relacji Iranu z Ameryką, bo chciałem Cię zapytać o to, co gra dzisiaj Iran?

Począwszy od tego, że na początku konfliktu sam Hezbollah, libańska formacja, która jest związana z Iranem, nie chciał przystępować do tego konfliktu i najprawdopodobniej to, że Hezbollah został wmontowany w ten konflikt, to jest wynik tego, że jakieś osoby związane blisko z samym Iranem nacisnęły guzik i wystrzeliły pierwsze rakiety.

Podjął bardzo radykalne kroki dotyczące właśnie Hezbollahu, znaczy Irana i Hezbollahu.

Kolejną rzeczą było to, że Liban zniósł ruch bezwizowy z Iranem, co jest, że tak powiem, totalną nowością.

Powiem tak, mogłoby się wydać większości osób na taki pierwszy rzut oka, że Iran odniósł jakieś duże zwycięstwo w tej rozgrywce ze Stanami Zjednoczonymi.

Nikt tak naprawdę nie lubi Iranu i wiele z tych krajów chciałoby zobaczyć Liban jako państwo, które z tych wpływów irańskich zostanie oczyszczone.

Co twoim zdaniem, jeśli dojdzie do tych rozmów, albo jeśli nie dojdzie, co będzie chciał ugrać Iran i co może ugrać, a co mogą ugrać wysłańcy Donalda Trumpa?

Jeżeli Irańczycy są w stanie do niego dotrzeć, bo my nadal nie wiemy, czy część tego uranu nie jest przypadkiem przesypana w jednej z instalacji wzbogacania uranu w samym Iranie.

Natomiast tak Amerykanie będą chcieli doprowadzić do tego, żeby Iran wstrzymał wzbogacanie uranu.

Iran, tak jak wspomniałem, być może nawet będzie się mierzył z katastrofą humanitarną.

Iran poznosił większość tak naprawdę dotacji i cen regulowanych.

Ja pierwszy raz jak byłem w Iranie, to litry benzyny kosztował 5 centów.

Chcę przypomnieć, że na samym początku tych protestów, kiedy one się tylko pojawiły w grudniu zeszłego roku, to nawet przywódca Iranu, mówię o nieżyjącym już Ali Muhameneim, powiedział, że te protesty mają podstawy, bo to były protesty nie tak jak w latach ubiegłych,

To Iran.

Ale czy twoim zdaniem Amerykanie dobrze oszacowali siły Iranu?

No bo chcę przypomnieć też, że Iran dysponował tysiącami głowic balistycznych, rakiet balistycznych i tysiącami dronów.

Owszem, Amerykanie stracili kilka samolotów, które sami wysadzili na ziemi podczas tej operacji odzyskania pilota, pilotów, którzy znaleźli się na terenie Iranu po zastrzeleniu F-15, ale to był jednak F-15.

Jeżeli w Iranie nie zwycięży pragmatyzm symbolizowany właśnie przez generała Golibofa, jeżeli Irańczycy nie dogadają się bezpośrednio, pośrednio z Amerykanami, Izraelczykami i też innymi krajami w regionie,