Mentionsy

Sobota minęła, godzina 16, startuje tutorial, jest pan Jakub, jest pan Kamil, no i nie będzie dzisiaj długich wstępów, bo nie ma na to czasu, bo jest dużo rzeczy do opowiedzenia.

Ja za często używam tego stwierdzenia.

Chyba tak z dwa.

Ale zostawmy to, bo jest Ghost of J.A., czyli...

Chyba nie przesadzę, jak powiem, że kontynuacja... O właśnie, tu pojawia się wytrych.

Druga gra z serii po Ghost of Tsushima.

które no właśnie nie jest ani kontynuacją fabularną, ani nie jest drugą częścią, jest zupełnie nową historią, ale obudowaną w bardzo podobnym świecie, które zbudowało Ghost of Tsushima.

Mechanika gry pozostała bardzo podobna.

Ale zmieniła się bohaterka, ponieważ dostajemy postać Atsu, czyli naszej głównej bohaterki, która...

Bo tak na dobrą sprawę to jest jedna z mocniejszych stron Ghost of J.A., czyli ta filmowość, budowanie napięcia i to, że konstrukcja tej gry jest tak zrobiona, że z jednej strony bardzo mocno chcesz rozgrywać wątek fabularny, bo on jest bardzo ciekawy, ale z drugiej strony gra daje ci bardzo dużo zachęceń do tego, żeby badać w tym świecie wszystko.

Ona jest też bardzo szybka.

I bardzo szerokiego arsenału zarówno mechanik tych broni, każdej poszczególnej z nich, jak i dodatkowych opcji do odblokowania.

No może wilki są takie, bo pojawia się postać jeszcze wilczycy i szukanie wilczych siedlisk jest takie trochę średnie, ale cała reszta...

Więc jest to dosyć ciekawe, bo można sobie coś przeczytać, trochę odpocząć od rozgrywki, ale z drugiej strony daje ci bonus do życia.

Jak znajdziesz bambusowe stojaki i wykonasz minigierkę ze ścinaniem tych stojaków, to rośnie twoja siła duchowa.

Pojawiają się najprzeróżniejsze postaci właśnie od tych takich mistrzów i mistrzyń różnych narzędzi, którzy będą ci pomagali w rozwinięciu swojego arsenału i nie tylko tego arsenału takiego, wiesz, rzeczowego, ale też umiejętności i tego, co będziesz mógł jako acu dalej robić i w jaką stronę chciałbyś, żeby ta twoja główna bohaterka podążała.

Swego rodzaju wyjątkowa.

Jest jakaś między nimi historia.

Może nie jakaś, jest bardzo skomplikowana, ale nie jest to tak płytkie na zasadzie pójdź tam, zaszlachtuj, wróć, weź hajs i nara.

Jest to otwarty świat, więc to wszystko trochę się miesza.

Bardzo ciekawie tam się łączy i ze sobą splata.

Wiesz co, ale mam takie wspomnienie z Ghost of Tsushima, że to była gra kompletna.

Chciałem oddać hołd tej grze, temu jak fajnie była zrobiona.

Nie zrobiłem jeszcze platyny, zostało mi trochę rzeczy, skończyłem wątek fabularny i nadal czerpię jej przyjemność z grania.

Z jednej strony skradaj się, zaplanuj i wykończ tyle przeciwników, ile się da.

Musisz się nauczyć i uczysz się tego po prostu grając, która broń z arsenału jest najlepsza na jakiego przeciwnika.

Sama walka...

Ona jest dziwna.

W sensie, że faktycznie te walki, czy to z tymi antagonistami, czy walki właśnie w takiej dużej, w dużym zwarciu z kilkoma przeciwnikami, nie dają ci takiego dysonansu, jak daje ci ta wersja skradankowa.

No więc jakby to są takie bardzo śmieszne, czasem i kuriozalne sytuacje, które w tej grze się zdarzają, co trochę obniża powagę tej gry, bo ta gra jest poważna.

W sensie historia jest dosyć trudna.

Wszystko jest dosyć mroczne, pojawia się tam czasem trochę uśmiechu, ale gra mimo swojego kolorytu, barw, tej Japonii zmiennej, bo ta Japonia jest zarówno wiosenna, jesienna, zimowa.

Rozpalanie ogniska.

Przygotowywanie na tym ognisku ryby, którą sterujesz padem, obniżając ją, podnosząc na...

I ta imersyjność tego świata jest naprawdę fajna.

Wszystko w tym świecie po prostu cię wciąga, wsysa.

Dodatkowo granie w oryginalnej wersji, czyli wersji japońskiej z napisami bardzo polecam, bo to jeszcze bardziej cię wciąga.

Klimat tej gry, budowania tego klimatu, grania tą muzyką, ona się czasem pojawia, czasem znika.

W ważnych elementach takich fabularnych jest jakaś specjalna ścieżka napisana.

Wrzucałem na tutorial na Facebooku, więc jak chcecie sobie zobaczyć, to można.

Nic, co was zaskoczy, ale uważam, że robi wszystko trochę lepiej niż robiła to Tsushima.

Jest więcej broni, więc jest więcej korzystania.

Właśnie przy Ghost of Yotay, którą zamierzam splatynować do końca.

Nie oczekiwałem wywrócenia stolika.

Do usłyszenia.