Mentionsy

Chodzi o wielki kryzys, a tytuł książki, bo właśnie o tym musimy wspomnieć, to zredukowani o społecznych skutkach wielkiego kryzysu.

Że tak na dobrą sprawę i to być może jest jeden z elementów odpowiedzi na to, dlaczego o tym doświadczeniu Wielkiego Kryzysu tak słabo jako społeczeństwo pamiętamy.

To było takie spostrzeżenie, że w zasadzie nie dorobiliśmy się takiej artystycznej reprezentacji doświadczenia Wielkiego Kryzysu, która weszłaby do kanonu.

To jakby pokazuje, czy dobrze pokazuje to wyparcie z pamięci społecznej doświadczeń Wielkiego Kryzysu, ale równie dobrze też traumy I wojny światowej, która została w tej naszej polskiej pamięci absolutnie przysłonięta tym, co się wydarzyło podczas II wojny światowej.

Nie mamy jakby takich kanonicznych, rozpoznawalnych jakby powszechnie reprezentacji doświadczenia Wielkiego Kryzysu w kulturze.

Z perspektywy powiedziałbym teorii ekonomii wypracowanej właśnie po doświadczeniu Wielkiego Kryzysu, za sprawą czy to Kaleckiego, czy w skali globalnej Keynesa, no wiemy, że należy działać dokładnie odwrotnie, prawda?

Uświadomimy sobie, że skala załamania gospodarczego w latach Wielkiego Kryzysu prawdopodobnie przebija to.

Z tego względu, że w historiografii, zarówno na poziomie ujęć syntetycznych, ale też monografii, powiedziałbym wargiej szczegółowych, dotyczących okresu międzywojennego, a zwłaszcza dekady lat trzydziestych, oczywiście nie brakuje odwołań do Wielkiego Kryzysu.

No i w latach Wielkiego Kryzysu stało się jasne, że te obietnice były w jakimś sensie puste.

Przy czym też warto dodać, to mocno wybrzmiewało w wielu pamiętnikach chłopskich z lat Wielkiego Kryzysu, że to było

Doktor Kamil Piskała, Instytut Historii Uniwersytetu Łódzkiego i książka Zredukowani o społecznych skutkach wielkiego kryzysu.