Mentionsy

I bohater naszej rozmowy, czyli Teddy, niepokorny bokser z Auschwitz, przy okazji tytułu najnowszej książki.

Tak, więzień numer 77, który trafił do obozu Auschwitz z pierwszym transportem 14 czerwca 1940 roku.

Tak, ale ja mam taką zasadę, że czytam dokumenty, czytam akta, współpracuję z muzeum, z archiwum muzeum Auschwitz-Birkenau, z IPN-em i tak dalej, i tak dalej, z rodziną.

Wie pan co, to jest bardzo proste, dlatego że w momencie, kiedy słyszymy, że w obozie Auschwitz zginął milion sto tysięcy ludzi, zginęło.

Ja bardzo szanuję i bardzo jestem wdzięczna za wsparcie zarówno Archiwum Muzeum Auschwitz-Birkenau i historyków, z którymi współpracuję, ale celowo i z założenia piszę te książki w beletryzowany sposób, dlatego że te książki wtedy docierają do większej grupy czytelników.

Nieważne, czy rozmawiamy o Auschwitz, czy rozmawiamy o powstaniu warszawskim, czy rozmawiamy o jakimkolwiek innym rozdziale dotyczącym tych czasów.

Poza tym pamiętajmy, że obóz Auschwitz-Birkenau po zakończeniu bycia obozem i epizod powojenny, dwa, trzy lata później to muzeum zaczęli tworzyć, byli więźniowie i to byli ludzie, którzy w dużej mierze nie mieli przygotowania historycznego, społecznego.

Wspomniała Pani oczywiście o muzeum w Auschwitz, o IPN-ie, co jeszcze?

Natomiast co do pana pytania odnośnie przeciwników, oczywiście są różnego rodzaju relacje, chociażby postać Waltera Dunninga, który był niemieckim kapo w obozie Auschwitz, więc od razu pojawia nam się pewne wyobrażenie,

Liczyła pani, która to jest książka o obozie, o Auschwitz?

Wiem, że panuje moda, czy panowała moda na Auschwitz i tak dalej.

To jest kobieta, która do dzisiaj pracuje w Muzeum Auschwitz-Birkenau.

A propos właśnie tej mody na Auschwitz, mody na tematykę obozową, bo rzeczywiście z czymś takim mieliśmy do czynienia.

Nie brakuje głosów, które określają wszelkie książki powstające o Auschwitz w tym nurcie, no jednak tej literatury popularnej, tej, która jest chętnie czytana, jako książki, gdzie nie chodzi wcale o pamięć, gdzie nie chodzi wcale o przypomnienie, gdzie nie chodzi wcale o to, żeby zachować od zapomnienia, tylko chodzi po prostu o to, żeby te książki dobrze sprzedać.

Dlatego Auschwitz, dlatego obozy.

Chociażby z panią Zosią, która czytała pierwszą historię moją obozową, tajemnice z Auschwitz o Stefani Budnia, która jako zakładniczka za męża partyzanta trafiła do obozu.

No dobrze, a gdy słyszy pani tego typu zarzut, tego typu ocenę, to jest akurat ocena dotycząca tatuażysty z Auschwitz, chyba jednej z najgłośniejszych, najsłynniejszych książek z tego nurtu.

Książki takie jak tatuażysta z Auschwitz, nowozelandzkiej autorki Heather Morris mają za zadanie dotknąć w nas bolesnego miejsca, ale tak, by nie bolało za bardzo.

książkę z Auschwitz w tytule, po jej odłożeniu ma czuć spokój.

Czyli tam mam po prostu w tytule Auschwitz i to wystarczy, tak?

A to jak czytelnicy są poruszeni i słyszę to chociażby ze strony Muzeum Auschwitz, jak wiele osób po przeczytaniu moich książek jedzie do Auschwitz i mówi to wyraźnie przewodnikom, tak?

Od zdjęć, od dokumentów, po prostu tam jest coś... Ale to jest prawdziwe życie Auschwitz, prawdziwy dowód tego, jak to życie wyglądało.

Do obozu Auschwitz wjeżdża człowiek, wysoko postawiony esesman z komendantury obozu Neuigamme, po to, żeby zabrać grupę więźniów do swojego obozu.

I on go z tego obozu Auschwitz zabrał do Neuigamme.

No ale to samo mamy historię komendanta obozu, tak, Auschwitz, który wiadomo jakim był człowiekiem i co robił, ale uratował jedną ze swoich kochanek, ją po prostu wypuścił, tak?

Teddy, niepokorny bokser z Auschwitz i dużo zakrętów, dużo znaków zapytania.