Mentionsy

Jednocześnie mówi, że dla tej ludności będzie przygotowana jakaś forma nowego, ładnego miejsca do spokojnego życia.

amerykańskich cłach i zmianach personalnych w FBI i CIA?

przejęcia, czy przynajmniej własności Stanów Zjednoczonych i odbudowania tam, czy wybudowania tam pięknych osad i osiedli, w każdym razie bez tych ludzi, którzy tam mieszkają, czy przebywają obecnie.

I chciałam na początek Cię zapytać, to będzie pytanie z tezą, uprzedzam.

i też jakby no raczej figury retoryczne niż jakby konkretne, konkretne żądania, chociaż też niektóre środowisko zasadnicze jakby no już jakby działały tak, już tam określiły plany, gdzie co wybudować, etc., etc.

nowego, ładnego miejsca do spokojnego życia.

Jednocześnie, że to będzie też miejsce do życia dla obywateli świata.

Więc jakby tutaj nie padło wprost poparcie, że tak, teraz popieramy to, co rząda chociażby Itamar Ben-Gwir czy Smoty, że osiedla żydowskie wracają do strefy gazy.

Chce się powiedzieć, że jakby kolejny dzień na Bliskim Wschodzie, no ale jakby tutaj mówimy naprawdę o być może bardzo dramatycznym zwrocie, chociaż tak naprawdę według mnie to będzie raczej zaczyn jakiegoś kolejnego procesu, który doprowadzi koniec końców do innego rozwiązania, bardziej kompromisowego też wspólnego dla państw regionu i innych zainteresowanych stron, no niż właśnie scenariusz oczyski etnicznej.

Tak naprawdę wydaje mi się, że to oczywiście trzeba byłoby prześledzić sekwencję oświadczeń, ale że państwa regionu zareagowały nawet wcześniej niż sama autonomia, tak, bo jakby oświadczeń chociażby czy saudyjskiego MEZ-u, tak, że jakby nie będzie normalizacji zaryskosaudyjskiej bez niepodległej Palestyny, tak, bo to z kolei podważał Donald Trump w swojej wypowiedzi.

Więc tutaj raczej spełnia się dużego wsparcia jakiegoś wspólnego frontu, ale jakby też sprawczość samej autonomii palestyńskiej jest tutaj mniejsza, jakby jeśli jakiś głos z regionu będzie bardziej jednak się przebijał, tak, na proces decyzyjny nowej administracji, no to raczej państwa radzkich, sojuszniczych, tak, Arabia, Zjednoczonej Emiraty, które też ostro oponowały przeciwko temu projektowi.

To już może tylko dodam, że się pojawiły również a propos właśnie tego sprzeciwu wobec projektu wysiadu, chociaż to też jest jakby najbardziej mocny argument o tym, że jakby należy pozwolić tym palestynczykom, którzy chcą opuścić strefę gazy na wyjazd.

No i chciałam cię też zapytać o przyszłość relacji Izraela z Egiptem i Jordanią, no bo to oczywiście są dwa państwa, które pojawiają się jako taki powiedzmy najbardziej intuicyjny kierunek, gdzie tych Palestyńczyków należałoby wysiedlić i przynależałoby znowu zaznaczyć.

I powtórzę, że być może to jest po prostu pewnego rodzaju podbijanie negocjacyjnej stawki, żeby później, prędzej czy później, tak jak to miało miejsce chociażby z planem Trumpa,

finansowe jak bardzo polityczne, czy po prostu jakieś pomocy na innych obszarach, w których egipska polityka wymaga wsparcia amerykańskiego.

Jeśli chodzi o Jordanię, to podobnie właśnie tutaj szczególnie jeszcze więcej głosu będzie miała chociażby Arabia Saudyjska, tak mówimy tutaj o potencjalnej destabilizacji północnego sąsiada, prawda, i jakby...

Przypomnijmy chociażby, że kolejnym zagranicznym gościem ma być właśnie król Jordania, Blulach II.

Sytuacja z Chinami jest trochę inna, bo tutaj faktycznie jest jeszcze większe tło problemów gospodarczych, których nie da się aż tak łatwo rozwiązać, chociaż ja osobiście wierzę, że Donald Trump, tak jak w pierwszej kadencji, tak i teraz w drugiej, też będzie dążył do nawiązania jakiegoś porozumienia handlowego z Chinami, tak jak u schyłku kadencji jeszcze przed początkiem pandemii w Stanach Zjednoczonych udało się nawiązać porozumienie pierwszej fazy, które przez pandemię, przynajmniej oficjalnie przez pandemię, nie było realizowane.

potem będą się nienawidzić, a potem znowu się spotkają i dojdziemy w końcu do porozumienia, przynajmniej tak po stronie amerykańskiej wydaje mi się to będzie wyglądać, chęć dojścia do porozumienia gospodarczego, które będzie można ogłosić jako duży sukces w relacjach amerykańsko-chińskich, ale generalnie mający konsekwencje bardzo globalne.

W agencjach bezpieczeństwa, służbach bezpieczeństwa Stanów Zjednoczonych, bo dotyczy to zarówno CIA, jak i FBI,

I chciałam cię zapytać po pierwsze rzeczywiście właśnie o skalę tych zmian, na ile to są duże zmiany, na ile to jest powiedzmy wywrócenie całego personelu do góry nogami, na ile to jest taki alarm, który w gruncie rzeczy jest przesadzony, bo coś takiego widywaliśmy już wcześniej, a na ile to faktycznie jest bezprecedensowe i jest to jakaś taka dalsza próba koncentracji, kontroli nad państwowymi instytucjami w rękach prezydenta?

Przy czym muszę na razie rozróżnić CIA od FBI, bo w FBI, mogę powiedzieć chyba wprost, zaczęły się czystki polityczne.

Z kolei w CIA...

propozycja odejścia, takiego właściwie ugody i odejścia ze służby zaoferowana, nie wiemy jak w dużej skali, to jest informacja, która jest niejawna, ale jest de facto kalką decyzji wydanej wobec innych pracowników federalnych, iż każdy może wyjść, otrzymać, o ile dobrze pamiętam, do ośmiu pensji.

Wydaje mi się, że w CIA jest ono jeszcze bardziej istotne.