Mentionsy

Europejskiej perspektywie rozmów w Waszyngtonie kluczem jest jakby to i o to Rosji najbardziej chodzi, żeby Ukraina nie miała prawa wstąpienia do NATO, żeby jej armia była słaba i żeby Rosja nadal mogła kontynuować swoją politykę podporządkowania jej.

Moim gościem jest więc Mateusz Piotrowski, nasz koordynator programu amerykańskiego.

Natomiast bardziej tutaj właśnie ten, kto powiedziałbym, że próbuje te wszystkie działania niekonwencjonalne wpisać w ramy jednak szerszej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, mając też na uwadze interesy sojuszników i partnerów amerykańskich.

Nie znalazła się Europa w miejscu, powiedzmy, krytyki tego, że nie warto rozmawiać z Putinem, że nie wolno rozmawiać z Putinem, jednocześnie nie dając nic w zamian, tylko mimo wszystko, nawet niezależnie właśnie od tego, gdzie ten proces pójdzie dalej bądź nie, wydaje się, że prowadzi raczej do bliższej takiej konsultacji politycznej, być może nie tylko, ale właśnie też do bliższej współpracy takiej ściśle wojskowej między Stanami Zjednoczonymi a Europą, czy NATO i Unią Europejską, a to są same dobre wiadomości.

Kończąc ostatnie zdanie, kluczem jest jakby to i o to Rosji najbardziej chodzi, żeby Ukraina nie miała prawa wstąpienia do NATO, żeby jej armia była słaba i żeby Rosja nadal mogła kontynuować swoją politykę podporządkowania jej.

No tak szczególnie, że dla Rosji powiedzmy od samego początku obecność wojsk NATO na terytorium Ukrainy była jakimś, no nie chcę powiedzieć czerwoną linią, ale czymś na co Rosjanie się absolutnie nie chcieli zgadzać, więc to faktycznie są takie trochę na razie rozmowy o rzeczach,

Ale mimo wszystko chciałam cię jeszcze dopytać, bo też mówi się, że to spotkanie w Stanach Zjednoczonych to też był taki pokaz europejskiej jedności trochę, że każdy z tych obecnych tam przywódców, wliczając w to Ursulę von der Leyen i też sekretarza generalnego NATO, wypowiadał się mniej więcej przez około dwie minuty.

Natomiast jeżeli chodzi o to, jak będą wyglądały te rozmowy teraz, to trudno mi tak naprawdę przewidywać, bo tak jak już mówiłam na samym początku, tak naprawdę nie wiemy, co my mamy na stole, na co mielibyśmy reagować i w jaki sposób.

Na to pytanie jest mi trudno odpowiedzieć, natomiast to, co wydaje mi się jest istotne z rosyjskiego punktu widzenia, to jest rozgrywanie tych rozbieżności, ale nie między państwami europejskimi, tylko między państwami europejskimi.

Natomiast wydaje mi się, że jest to strategia słuszna w tym sensie, że powinniśmy jednak dbać o to, żeby państwa zachodnie w ogóle...

Natomiast te działania ze Stanów Zjednoczonych wynikają przede wszystkim z tego, że sam problem działalności przestępczości zorganizowanej jest realny.

I Trenda Aragua został włączony na tę listę, natomiast stał się bardzo szybko narzędziem stygmatyzowania wenezuelskich, nieuregulowanych imigrantów w Stanach Zjednoczonych.

Natomiast ja tutaj widzę przede wszystkim...

Natomiast z drugiej strony to oczywiście ta mobilizacja, mowa o tych 4,5 milionach, to jest element mobilizacji elektoratu, mobilizacji Wenezuelczyków przez reżim Maduro.

Nie analizowałem jeszcze tak szczegółowo tych reakcji, natomiast zakładam, że po prostu ludzie są zmuszeni do tego, żeby reagować na to wyzwanie i niektórzy nie mają po prostu wyboru.

Natomiast widać bardzo mocne reakcje poza Wenezuelą.

Natomiast jest to pewnie w dużej części myślenie życzeniowe, oczekiwanie, że sytuacja się zmieni, że będą mogli wrócić do swojego kraju.

Natomiast gdyby Trump się przejmował demokracją w Wenezueli i tym, żeby rzeczywiście ją przywrócić tam, no to na przykład nie legitymizowałby Bukele, czyli przywódcy Salwadoro, który z pomocą służnego parlamentu właśnie sobie zapewnił, że może rządzić bez ograniczeń.

Natomiast Maduro pokazuje tutaj, że jednak reaguje na te działania Stanów Zjednoczonych w obronie kraju.

co według prasy wynikało z tego, że potrzebował po prostu poparcia republikańskich senatorów, którzy są bardzo ostro nastawieni na to, żeby zwiększać presję na reżim.