Mentionsy

Tu Mówi Pism, a ja nazywam się Tomasz Zając i jestem analitykiem do spraw Unii Europejskiej w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych.

oraz o pierwszym szczycie Unii Europejska Mołdawia, który odbył się w Kiszyniowie.

Jako osoba, która śledzi to, co się dzieje w Unii Europejskiej, widzę i czytam też krytykę podejścia Komisji Europejskiej, która z jednej strony starała się być dosyć asertywna, ogłosiła kontrcła swoje, natomiast

trochę je później złagodziła i czytałem kilka przynajmniej takich opinii, w których właśnie autorzy i autorki uważali, że jest to jakby taki sygnał ugięcia się Unii Europejskiej przed tą dominacją amerykańską i że powinniśmy jako wspólnota zachowywać się właśnie jako taki bardzo asertywny gracz.

Tematem ostatniej rozmowy dzisiejszej depeszy będzie pierwszy szczyt Unii Europejskiej i Mołdawii, który miał miejsce w Kiszyniowie.

A są nimi Tomasz Żornaczuk, koordynator grupy Europa i analityk do spraw Bałkanów Zachodnich oraz rozszerzenia Unii Europejskiej.

oraz Jakub Pieńkowski, analityk do spraw Rumunii, Bułgarii oraz Mołdawii właśnie.

Równocześnie szczyt był też formą taką zastępczą, ponieważ Unia nie jest w stanie w tej chwili zaoferować Mołdawii realnego rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych, czyli otwarcia poszczególnych klastrów, z tego względu, że nie ma w Unii Europejskiej zgody na rozłączenie kandydatur

łamanie praw mniejszości węgierskiej, teraz też zmieniły narrację, podnoszą to, że w ogóle Ukraina się nie nadaje do Unii Europejskiej, ponieważ w ogóle nie przystaje do europejskich wartości, a poza tym integracja europejska Ukrainy grozi wciągnięciem Europy w wojnę z Rosją.

I nie ma w tej chwili żadnego sposobu na horyzoncie, który by pozwalał Unii na przełamanie tego węgierskiego weta, a równocześnie też nie ma zgody na to, żeby dokonać dekaplingu, czyli rozłączenia kandydatur Mołdawii i Ukrainy i traktowania tych państw na drodze europejskiej osobno.

Dylemat polega na tym, że z jednej strony rozłączenie tych państw, Ukrainy i Mołdawii, pokaże na niemoc Unii Europejskiej, jeśli chodzi o przełamanie weta węgierskiego.

Zanim zadam zamykające pytanie Tomkowi, to jeszcze jedno małe pytanie uzupełniające Kuba do ciebie, bo mówiłeś o tym, że przedstawiciele unijni nie zadeklarowali żadnej daty, ale jeśli dobrze rozumiem, a jestem taki mądry, bo przeczytałem wasz komentarz na ten temat, sama Mołdawia nastawia się i jak rozumiem deklaruje, że do 2030 chciałaby przystąpić do Unii, czy tak?

Ale w tej chwili problemy leżą nie po stronie Mołdawii i jej przygotowań, ale po stronie Unii.

Osobom, które chciałyby więcej na ten temat się dowiedzieć, polecam gorąco podcast z Tomkiem, który nagraliśmy na temat kryzysu rozszerzenia Unii Europejskiej.

Przede wszystkim właśnie tak jak mówił Kuba, on służył zademonstrowaniu wsparcia Unii Europejskiej dla integracji Mołdawii w sytuacji, w której Unia nie jest w stanie zaproponować konkretnych kroków, czyli rozpoczęcia negocjacji w konkretnych obszarach.

A powody tego spowolnienia są takie same jak na Bałkanach i one są dwojakie, ponieważ z jednej strony do tego spowolnienia przyczyniają się państwa kandydujące i po prostu reformy zbliżające ich do Unii są niewystarczające, są powolne albo wręcz odnotowujemy regres.

Unii Europejskiej, polegające na tym, że coraz bardziej powszechnieje blokowanie państwa aspirującego do członkostwa przez jedno państwo członkowskie.

Dlatego, że ambicją w sumie nawet polskiej prezydencji w Unii Europejskiej, ale w ogóle Unii Europejskiej było otwarcie właśnie w kwietniu tego roku pierwszych klastrów i z Ukrainą i z Mołdawią.

To są dokładnie te same mechanizmy i wyzwania, jakie od lat obserwujemy na Bałkanach w temacie polityki rozszerzenia Unii Europejskiej.

Panowie, bardzo dziękuję za rozmowę, a moimi gośćmi byli Tomasz Żarnaczuk, koordynator programu Europa w PISM oraz analityk do spraw Bałkanów Zachodnich i rozszerzenia Unii Europejskiej oraz Jakub Pieńkowski, analityk do spraw Bułgarii, Rumunii i Mołdawii.